Haruka en haar vrienden vermaken zich als iedere twaalfjarige en hebben ook de zorgen van iedere twaalfjarige. Tenminste, totdat een groepje onbekenden achter Haruka aan lijkt te zitten. Deze groep, ze noemen zich Dragon Knights (en bezitten bizarre krachten), denkt dat Haruka de zogenaamde ‘Dragon Torque’ is, een instrument om de slopende toekomstige oorlog tussen twee verschillende dimensies (La’cryma en Shangri’la) te kunnen stoppen. Vijftien jaar terug in de tijd reizend zetten ze alles op alles om Haruka in handen te krijgen maar één van de Dragon Knights (Karasu, de toekomstige Yu, een vriend van Haruka) besluit haar koste wat het kost te beschermen. Maar niet alleen de Dragon Knights willen haar te pakken krijgen, ook Noein (de grote man in Shangri’la, een alternatieve versie van *spoiler*) zit achter haar aan, zij is volgens hem de sleutel tot de destructie van al het bestaan, in alle universa en dimensies. Zal het Haruka lukken uit handen te blijven van zowel de Dragon Knights als Noein en voorkomt ze het eind van al het bestaan?

De karakteranimatie is wellicht even wennen in deze serie maar over het algemeen genomen ziet het er verbluffend uit. Er wordt wat geëxperimenteerd met verschillende effecten en vooral de animatie tijdens de onvermijdelijke gevechten (vooral de gevechten tussen Shangri’la en La’cryma) is een lust voor het oog. Alleen spetterende animatie is niet genoeg natuurlijk maar Noein biedt een meeslepend verhaal over diverse dimensies. De personages zijn een grote plus in deze serie, ondanks de leeftijd van het groepje van vrienden van Haruka zijn het geen huilerige types (Yu is alleen soms wel heel erg emo) en vooral Haruka zelf is een fantastisch personage (zover een geanimeerd personage dat kan zijn uiteraard). Het enige minpuntje wat ik kan noemen is dat het op zich wat langzaam op gang komt (en de technobabble die soms gebruikt wordt voor het uitleggen van sommige dingen, maar dat komt vooral omdat het verwarrend is). Haruka wordt bijvoorbeeld al vlot meegenomen naar La’cryma (waar ze oudere versies van haar vrienden treft, de Haruka van die dimensie is echter dood) maar is helaas snel weer terug terwijl de setting daar uitnodigde tot een veel langer verblijf. Op het eind gaat het tempo echter omhoog en wordt het verhaal gelukkig zonder afraffelen afgerond (menig anime kan hier een voorbeeld aan nemen). Een absolute aanrader dit.

4 out of 5 stars

Deze zesentwintig afleveringen tellende anime biedt door de setting een uitstekende kans voor de Japanners WOII een ander gezicht te geven, eentje zonder drie miljoen doden bijvoorbeeld. Helaas, of gelukkig, het is maar hoe je bekijkt, weet de bemanning van de Mirai zich grotendeels te onttrekken aan al het geweld wat zich om hen heen afspeelt. Onzeker of ze ooit nog terug kunnen keren naar het heden besluiten ze zich vooral niet te mengen in de gebeurtenissen om de geschiedenis te laten lopen zoals zij die kennen. Helaas voor hen hebben anderen andere plannen en een goedbedoelde reddingsactie waarbij ze een passagier van een neergehaald vliegtuig het leven redden blijkt een hele andere impact te hebben dan gehoopt. De man in kwestie weet dat hij eigenlijk dood had moeten zijn en ziet kans de loop van de oorlog te leren kennen aan boord van de Mirai. Die toekomst bevalt hem niet zo en evenmin het huidige (1942 dus) Japan, hij droomt van Zipang, zoals Marco Polo ooit eens Japan voor ogen had. Een boeiend verhaal vol idealisme, politieke intriges en interessante vraagstukken omtrent loyaliteit en het recht tot overleven begint, helaas (en eigenlijk standaard voor anime) met een open eind.

Ondanks dat WOII een perfecte setting is voor veel geweld en gevechten volgt deze serie een andere koers. Hoewel het soms een beetje frustrerend werkt (in de zin van ‘doe eens wat’ of ‘we kennen het nu wel’) is de hamvraag vooral ‘wat moeten we doen om te voorkomen dat we de geschiedenis veranderen?’. Maar al snel verandert de vraagstelling in ‘kunnen we overleven in dit tijdperk zonder de geschiedenis te veranderen?’ Het antwoord is uiteraard nee, de aanwezigheid van het schip alleen al is genoeg aanleiding, niet alleen omdat ze vlak voor de boeg van de Yamato (het grootste slagschip van de Japanners uit die tijd) verschijnen maar ook omdat ze worden opgemerkt door een Amerikaanse onderzeeboot die ze (om de geschiedenis niet te veranderen) niet laten zinken. Maar het boeiendste is toch wel de politieke intrige, hoewel de Mirai een welkome aanvulling kan zijn voor de Japanse vloot zien een aantal invloedrijke Japanners het schip liever op de zeebodem liggen en doen er alles aan de Mirai niet het voor de crew van de Mirai onherkenbare Japan te laten bereiken. En dan is er nog het verhaal van de idealist die een ander Japan voor ogen heeft en gebruik maakt van de door hem aan boord van de AEGIS cruiser verworven kennis.

De anime is op sommige momenten verbluffend maar ik vond er een hele dikke maar in zitten, de meeste personages moeten Japanners voorstellen en daarom hebben al die personages zwart haar (geen spleetogen) waardoor soms er moeilijk onderscheid valt te maken tussen wie wie is. Geen wilde haarkdossen en een weinig gevarieerd arsenaal aan kleding is hier mede debet aan. Zipang is toch wel één van de betere anime die ik gezien heb maar zoals vaker is het verhaal nog niet half af. Een vervolg (in welke vorm dan ook) mag van mij het levenslicht wel zien.

4 out of 5 stars

Makoto is een scholiere die er een sport van maakt iedere dag bijna te laat op school aan te komen, ze is niet dom, niet slim, gewoon een gemiddelde scholiere. Een keuze over haar toekomst heeft ze nog niet gemaakt, het lijkt haar niet zo te interesseren. Na schooltijd vermaakt ze zich vooral door met twee klasgenoten te honkballen, Chiaki en Kousuke. Op een dag heeft ze corveedienst en hoort ze in een kamertje wat gestommel en gaat uiteraard een kijkje nemen, helaas is Makoto soms nogal onhandig en ze komt te vallen. Eenmaal bijgekomen van de schrik blijkt ze geland te zijn op een soort van walnoot, maar daar schenkt ze verder weinig aandacht aan. Op de terugweg naar huis/het sportveld gebeurt er echter een vreselijk ongeluk, op een zeer steile weg blijkt haar rem niet te werken en tot overmaat van ramp passeert er net een trein. Ze beseft zich in haar laatste seconden dat ze gaat sterven. Ze komt bij en blijkt tegen een vrouw te zijn opgebotst. Verbaasd kijkt ze om zich heen en even verderop ziet ze de trein passeren. Maar daar was ze toch net om het leven gekomen?

Makoto is van slag, een tante van haar vertelt haar echter dat ze door de tijd kan springen. Makoto is natuurlijk niet overtuigd, een mens kan uiteraard niet door de tijd reizen maar ze neemt de proef op de som en probeert nogmaals zo’n sprong te wagen. Tot haar grote verbazing lukt het haar ook nog. Met een vernieuwd elan pikt ze haar leven op, wetend dat ze de tijd terug kan draaien en bepaalde zaken anders kan doen verlopen. Maar wat zijn de consequenties van haar veranderingen en wie of wat is haar goede vriend Chiaki nu precies?

Deze anime is een heerlijke downbeat film waarin een tikkeltje romantiek komt kijken. Chiaki vindt Makoto leuk maar Makoto weet eigenlijk niet hoe ze er mee om moet gaan en draait dan ook de tijd terug om te voorkomen dat Chiaki haar aanspreekt over een date. Er gebeuren echter aardig wat andere zaken waardoor alles een hele andere loop neemt dan eigenlijk wenselijk is. Makoto ontdekt op een gegeven moment bovendien hoe het komt dat ze door de tijd kan reizen en lijkt daarmee iemand behoorlijk dwars te hebben gezeten.

Een lekkere film die niet al te moeilijk is met bovendien genoeg humor (zonder het standaard gekke bekkengetrek. Hoewel de animatie op zich niet erg bijzonder is is dat absoluut geen minpunt. The Girl Who Leapt Through Time kan ik absoluut aanraden.

4.5 out of 5 stars