Bubblegum Crisis is in mijn ogen een beetje op variant op een bekend thema, die van de gemaskerde held(in). Dit keer geen superpowers maar wel dames die een normaal leven proberen te leiden en dit willen combineren met in stoere pakjes (van metaal weliswaar) vechten tegen de Bad Guys (lees: op hol geslagen Boomers). Geen probleem overigens, dit thema kan, mits goed uitgewerkt, gewoon een goed verhaal opleveren. Deze OVA doet goed zijn best maar weet me op bepaalde punten niet echt te overtuigen. Het is zeker niet de heerlijke ouderwetse rock soundtrack overigens, want hoewel niet bepaald van deze tijd klinkt het verdacht lekker bij de evenmin nieuwerwetse beelden. Nee, de serie kan me niet helemaal bekoren op het gebied van de personages. De dames in kwestie zijn niet zozeer het probleem maar meer de mensen eromheen. Deze zijn me te tweedimensionaal simpel gezegd, weinig diepgang en al eigenlijk helemaal geen karakterontwikkeling om van te spreken. Sterker nog, eigenlijk zijn de personages best cliché. Neem de politieagent Leon McNichol, typisch zo’n kerel die je in de jaren 80 op televisie zou verwachten, glad als een aal en een hart van goud. Zelfs zijn kapsel is cliché, maar deze anime is dan ook duidelijk een product van zijn tijd, kijk maar naar het haar van Priss. Maar aan de andere kant is deze OVA eigenlijk ook best wel cool, een soort van retrocool. Het heeft een bepaalde jaren ’80 vibe die heerlijk is. Niet dat de jaren 80 me nou zou goed in het geheugen ligt maar het heeft wel wat. Het vergelijk met de live-action film Blade Runner ligt er trouwens behoorlijk dik bovenop (het kapsel van Priss is bijna identiek aan dat van Rachael ook).

Het verhaal is op zich prima te doen, het is vaak wel amusant te zien hoe een eerdere generatie denkt dat de nabije toekomst er uit zal komen te zien en het is nog steeds niet achterhaald (het is nog geen 2032). Grote corporaties die de lakens uitdelen is verre van origineel natuurlijk en lijkt een nachtmerriebeeld voor veel creatieve geesten te zijn. Maar ondanks deze setting blijft dat verhaal eigenlijk best redelijk op de oppervlakte en biedt de anime een schoolvoorbeeld van een verhaal waarbij eigenlijk te veel toevalligheden en connecties onder te weinig mensen verdeeld wordt. Nu is dat op zich geen manco, maar je kan er bijna je klok op gelijk zetten dat een bepaald personage ergens een band heeft met iemand die weer valt te herleiden naar de Knight Sabers. Maar al met al is Bubblegum Crisis een vermakelijk verhaal maar ik zie niet een onmisbare klassieker zoals SFX die zag.

Mijn beoordeling: 3.5 out of 5 stars

Naruto heeft een droom, hij wil de sterkste Shinobi worden en uiteindelijk ook Hokage (soort van leider van de stad/dorp waarin hij woont). Probleem is echter dat Naruto nu niet bepaald de slimste is en eigenlijk meer opvalt door zijn gedrag dan door zijn prestaties. Sowieso kijkt men al met een scheef oog naar de wees gezien hij een levensgevaarlijke nine-tailed fox in zijn lichaam gesealed heeft gekregen dankzij the Third Hokage (voor de mensen die de serie niet kennen is dit volgens mij allemaal abracadabra). Toch laat Naruto zich niet kennen en dankzij hard werken en uren trainen (mede gevoed door de vriendelijke rivaliteit tussen hem en teamgenoot Sasuke) weet hij de harten (en respect ook) van de bewoners van het dorp te winnen. Die Sasuke bewandelt echter een ander pad, hij is uit op wraak, wraak op zijn broerlief die op een avond de hele familie heeft uitgemoord en enkel Sasuke heeft laten leven. Hij zoekt dus naar manieren waarop hij zo sterk mogelijk kan worden en dat zal er toe leiden dat hij zijn vrienden (en de rest van het dorp) zal verraden. Naruto laat dit natuurlijk niet zomaar gebeuren en uiteindelijk staan de twee (voormalig) vrienden oog in oog. Wie zal er winnen?

Het verhaal klinkt zo op zich eigenlijk bijzonder onorigineel en dat is ook echt niet het punt waar deze serie het van moet hebben. Overigens is bovenstaande beschrijving redelijk summier natuurlijk, het is een beetje ondoenlijk alle verhaallijnen te beschrijven en er zijn uiteraard veel meer personages van alleen Naruto en Sasuke. Zolang de serie de manga volgt is het allemaal prima te doen en eigenlijk is de serie dan stiekem best goed (ondanks dat het personage Naruto eigenlijk redelijk irritant is en emo-Sasuke evenzo). Het probleem is echter dat de anime de manga dreigde in te halen en men er voor koos om zo af en toe verhalen er tussendoor te gooien die niet gebaseerd waren op de manga (filler) die zo verschrikkelijk slecht zijn dat het bijna pijnlijk te noemen is. De eerste fillerarc is op zich nog te doen maar naar het eind toe wordt het echt erg, met name wanneer curry levens kan redden. Als je je dan bedenkt dat er zo ongeveer tussen aflevering 130 en 140 van de originele verhaallijn wordt afgestapt en je dan meer dan 80 van die fillershit mag bekijken is dat geen fijn vooruitzicht. Toen de opvolger van de serie werd aangekondigd (Naruto Shippuuden) werd er zelfs gerefeerd aan het feit dat de filler zou stoppen. Probleem met filler is namelijk dat persoonlijke ontwikkeling vrijwel nihil moet zijn en eigenlijk niemand iets nieuws kan doen (een nieuwe techniek proberen bijvoorbeeld) want stel je toch eens voor dat het de manga zou tegenspreken. Nu is Naruto niet de enige serie die hier last van heeft (Bleach kent dat ook) maar blijkbaar is het budget voor de animatie tijdens de fillerarcs ook niet echt interessant, de animatie loopt dan meestal hard achteruit en herken je personages meer aan hun kleding en haarkleur dan dat ze daadwerkelijk op de originele personages lijken. Erg spijtig, dit haalt de serie toch wel erg naar beneden. Hoewel ik Naruto (de non-filler dan) zeker kan waarderen zie ik niet helemaal in waarom deze in een top 25 met essentiële anime zou moeten staan. SFX meldt er dan ook bij dat de populariteit van de serie hieraan heeft bijgedragen maar dan nog snap ik het niet, One Piece is volgens mij populairder en volgens de kenners van betere kwaliteit (ik ben zelf momenteel pas bij aflevering 26 daarvan dus ik kan er niets zinnigs over zeggen nog). Enfin, mocht je Naruto willen kijken skip dan alsjeblieft die filler.

Mijn beoordeling: 3.5 out of 5 stars

Twee medewerksters van een verzekeringsmaatschappij zijn op zoek naar de mysterieuze Vash: the Stampede, een man die volgens de verhalen behoorlijk destructief is en bovendien staat er een aardig sommetje te wachten voor de lucky shit die hem weet over te dragen aan de autoriteiten. De waarheid is echter veel anders, de sullig ogende Vash is een pacifist in hart en nieren die alleen bij uiterste nood zijn pistool trekt en dan ook zeker geen slachtoffers wil maken. De vernietigingen die hij achterlaat zijn veelal dan ook niet zijn schuld maar meer van de lui die jacht op hem maken en de toevallige geweldsuitbarstingen die ontstaan wanneer Vash ergens rondhangt (hij trekt het aan als een magneet bijna). Maar het verleden van Vash herbergt een geheim, een groot geheim, en dat verleden dreigt hem te achterhalen.

Na een aardig begin met veelal losse gebeurtenissen die enkele dienen om de serie toegankelijk te laten beginnen wordt je bijna vanzelf meegesleept in de wereld van Vash the Stampede. Ondanks een redelijke dosis (flauwe) humor en absurd gevormde mensen af en toe merk je al snel dat Vash veel meer is dan hij wil laten blijken en wanneer middels flashbacks wordt getoond wat de oorsprong is van de meeste ellende vallen veel puzzelstukjes op hun plaats. De rit naar het eind toe is dan ook een heerlijk verhaal. Zelfs de twee dames van de verzekeringsmaatschappij die in eerste instantie een beetje ergernis weten op te wekken hebben hun plaats in het verhaal en onder het gehele verhaal van Trigun ligt een laag die je in eerste instantie niet zo snel opmerkt over de moraliteit van het om zeep helpen van een levend wezen. De SF setting van het verhaal is wellicht niet zo gek origineel (soort postapocalyptische woestijn met technologie waarvan de kennis schaars is) maar Trigun is het verhaal van Vash en zijn verleden. Meer hierover zeggen zou spoilen zijn voor de mensen die de serie nog niet hebben gekeken. De animatie is redelijk, gezien de leeftijd van de serie (uit 1998) hoef je sowieso niet de scherpe animatie van tegenwoordig te verwachten natuurlijk maar het is allemaal adequaat, een Madhouse productie. Wat mij betreft verdient de serie zijn plek in de SFX top 25 zeer zeker, van begin tot eind wist de serie me te bekoren op de uiteraard de haast standaard recap-aflevering na.

4.5 out of 5 stars

Spike Spiegel en Jet Black zijn twee premiejagers die op hun nifty ruimteschip Bebop van locatie naar locatie vliegen op zoek naar wat slachtoffers om uit te leveren aan de rechterlijke macht, want er moet natuurlijk wel brood op tafel komen. In de loop van hun zesentwintig avonturen in deze serie treffen ze een groot aantal onverlaten waar jacht op wordt gemaakt, soms met succes en soms ook helemaal niet. Bovendien zijn er nog wat spoken uit het verleden waarmee afgerekend dienen te worden en dan niet alleen voor Spike en Jet, gedurende de loop van de serie krijgen ze bovendien ook nog eens gezelschap van een overmatig intelligente hond, sexy Faye en tomboy Ed.

De eerste paar afleveringen vond ik het een uiterst vermakelijke serie met bovendien waanzinnig gave sciencefiction ideetjes zonder ruimtewezens. Daarna, zoals zo vaak met series, kwam er een beetje een omslag.

Daarna was de serie werkelijk fantastisch. Simpel zat.

Cowboy Bebop kwam met simpele verhaaltjes die verre van uniek waren, maar de uitvoering ervan zo verschrikkelijk goed dat het niet uitmaakte wat je keek. Een te lang in de koelkast bewaarde kreeft die de bemanning van het schip terroriseert? Klinkt slecht niet? Een plot van een low buget B-film? Bij deze serie maakt dat echt niets uit.

Met een breed scala aan thema’s weet Cowboy Bebop keer op keer te boeien, vooral de personages met hun achtergronden en een eigen karakter die onderling wonderwel een goede chemie hebben, zelfs de maffe Ed. Tel daarbij op de coole jazzy soundtrack van Yoko Kanno en je hebt een serie die in mijn eigen niets anders verdient dan het aantal sterren hieronder.

5 out of 5 stars

Beyond

Een meisje gaat op zoek naar haar kat Yuki en treft tijdens haar zoektocht een huis waar zich merkwaardige dingen afspelen, de wetten die normaal opgaan m.b.t. zwaartekracht en andere zaken gaan er niet helemaal op. Een foutje in the Matrix?

4 out of 5 stars

A Detective Story

Private eye Ash krijgt de opdracht Trinity op te sporen en slaagt daar zowaar in, de prijs die hij daarvoor moet betalen is echter hoog.

3 out of 5 stars

Kid’s Story

Neo vertelt ‘the Kid’ te ontsnappen uit the Matrix, wat hij dan prompt doet, op eigen kracht nog wel, iets wat voorheen voor onmogelijk werd gehouden.

3 out of 5 stars

Program

Cis is wat aan het sparren met Duo tijdens een simulatie waarop Duo haar vertelt dat hij het echte leven zat is en terug wil keren naar the Matrix. Sterker nog, Duo heeft the Machines al gecontacteerd en ze zijn onderweg. Cis is niet zo gediend van dit verraad en het is tijd voor een gevecht op leven en dood.

4 out of 5 stars

Matriculated

Een groep rebellen probeert intelligente machines te vangen en deze te ‘bekeren’ in hun eigen gevormde Matrixkloon met de hoop het tij te kunnen keren.

4 out of 5 stars

World Record

Een atleet breekt los uit the Matrix tijdens een wedstrijdje sprinten over 100 meter.

3 out of 5 stars

The Second Renaissance pt. I

De mensheid maakt steeds meer gebruikt van robots wat de maatschappij er niet prettiger op maakt. Wanneer een robot uit zelfverdediging zijn eigenaar om zeep helpt is de beer los, de robot wordt veroordeeld tijdens een rechtszaak wat leidt tot onlusten door opstandige robots en sympathisanten. Als reactie hierop volgt een wereldwijde heksenjacht op robots, een Holocaust. Een deel van de robots weet aan het geweld te ontsnappen en verenigen zich in een eigen land, Zero One. De robots weten er een efficiënt werkende economie op te bouwen die weer een gevaar vormt voor de menselijke economie, tijd voor een embargo dus.

4.5 out of 5 stars

The Second Renaissance pt. II

Een oorlog breekt uit tussen de Verenigde Naties en Zero One nadat de V.N. een nucleaire aanval uit heeft uitgevoerd op Zero One. Zero One is aan de winnende hand maar de mensheid slaat terug met Operation Dark Storm, een operatie waarbij het zonlicht geblokkeerd wordt en de robots afgesneden van hun primaire energiebron. Het mag echter niet baten, Zero One is aan de winnende hand en hun solutie tot het nijpende energieprobleem; the Matrix.

4.5 out of 5 stars
Final Flight of the Osiris

Thadeus en Jue zijn geblinddoekt aan het zwaardvechten, wat schijnbaar in hun relatie een soort van voorspel is. Hun liefdesspel wordt echter wreed verstoord door een horde opstomende Sentinels. Zion moet gewaarschuwd worden, koste wat het kost.

4.5 out of 5 stars

De filmpjes zijn een gemengd geheel, sommigen zijn echter louter vulling met wat niet echt ter zake doende gebeurtenissen maar vooral de beide delen van the Second Renaissance geven wat interessante achtergrondinformatie en zijn daarmee een welkome aanvulling. Het medium biedt uiteraard kans om de meest bizarre dingen te laten zien zonder dat daarvoor een groot budget hoeft te worden uitgetrokken (niet dat animatie zo goedkoop is trouwens) en een ander bijkomend voordeel is dat Neo (die in één filmpje voorkomt) niet daadwerkelijk door Keanu Reeves hoeft te worden vertolkt. Al met al is the Animatrix niet onmisbaar maar een welkome aanvulling op the Matrix.

Section 9 gaat op onderzoek uit wanneer een aantal sexaroids (robots met een bepaald niet al te moeilijk te raden doel) aan het moorden slaat. De robots blijken door de fabrikant uit te zijn met een ghost (ziel) die men in grote getale heeft weten te kopiëren van weerloze dames die daarbij de dood vonden. Uiteraard komt Section 9 al gauw op het spoor van de daders (de sexaroids waren bewust gesaboteerd om een politieonderzoek op gang te krijgen) en de missie kan beeïndigd worden, mede dankzij de ‘aanwezigheid’ van de vermist geachte Kusanagi (zie het eind van Ghost in the Shell).

Iets minder filosofisch ingesteld dan de eerste film en wat meer in lijn met de manga (met uitzondering van de humor), Innocence is een visueel bijzonder aantrekkelijke film met helaas een wat lastig te volgen verhaal. Anime heeft wel vaker wat rammelende verhalen maar zo op het eerste gezicht weet een oningewijde hier echt niets van te maken. Gelukkig nodigt de animatie uit om alles nog een keer te kijken, er valt verschrikkelijk veel te zien in de films en sommige scènes zijn werkelijk briljant. Na een tweede kijkbeurt is het verhaal een stuk beter te volgen waardoor je meer tijd overhoudt om te genieten van al dat moois in je beeldscherm. Een aanrader voor de animeliefhebber in ieder geval want veel mooier dan dit krijg je het niet.

4.5 out of 5 stars

Het is het verhaal van een kleine groep wolven dat op zoek gaat naar het paradijs, een plek waar wolven vrij kunnen leven en alles goed en aardig is. Tenminste, dat zou de bedoeling moeten zijn. Er zijn kapers op de kust die er alles aan willen doen dat de wolven hun doel niet bereiken.
Zo is er een man, genaamd Quent, die als doel in het leven heeft alle wolven uit te roeien. Door een nogal gruwelijke gebeurtenis in zijn verleden heeft hij zijn familie verloren en in zijn ogen zijn wolven verantwoordelijk voor de dood van hen. Probleempje voor hem is dat wolven op één of andere manier zich voor kunnen doen als mensen en alleen dieren hen werkelijk herkennen in hun ware gedaante. Wolven worden dan ook eigenlijk geacht uitgestorven te zijn. Vergezeld van zijn hond Blue (die deels wolf is) reist hij van stad naar stad om zijn levensdoel te bereiken.

Maar er zijn meer kapers op de kust, hoewel de wereld zeer troosteloos is en de mensen weinig ambitieus meer zijn wordt deze geregeerd door zogenaamde Nobles, die met harde hand regeren. Een aantal van deze kennen de zogenaamde Lunar Tome, een boek waarin geschreven/voorspeld staat hoe het paradijs zal ontstaan en streven naar een eigen versie van dit paradijs. Spil in dit alles is Cheza, the Flower Maiden, die de weg naar het paradijs zal tonen.

In dertig afleveringen (waarvan de laatste vier eigenlijk een OVA zijn) zien we vooral de avonturen van de groep wolven die niet zonder slag of stoot verloopt, de wereld is niet alleen troosteloos, de wereld is langzamerhand aan het vergaan en het doel moet snel bereikt worden. Geholpen door diverse personen (zowel mensen als wolven) bereiken ze het paradijs, maar het paradijs is niet een paradijs zoals deze normaal voorgesteld kan worden. Niets prachtigs, maar het einde van deze wereld zodat een nieuwe wereld geboren kan worden.

Zeer triest en sfeervol verhaal. Hoewel sommige delen behoorlijk bloederig zijn en vol geweld is dit niet kenmerkend voor de serie, het gaat om vriendschap, opoffering en het concept paradijs. Er valt absoluut niets te lachen (een anime zonder gekke bekken en overbodige humor), Wolf’s Rain is vooral serieus. Maar o zo mooi. Prachtig verteld, mooi geanimeerd en bovendien voorzien van sfeervolle muziek. Simpelweg één van de beste anime die ik ken.

4.5 out of 5 stars

Ontmoet de broers Edward en Alphonse Elric, hun leven speelt zich af in een wereld waar wetenschap is achtergebleven en alchemie de boventoon voert. Alchemie kent één belangrijke regel, voor alles wat je maakt moet iets soortgelijks worden ingeleverd. Wanneer de moeder van Alphonse en Edward komt te overlijden besluiten ze haar terug te halen d.m.v. alchemie, dit loopt echter finaal mis. Edward raakt wat delen van zijn lichaam kwijt en Alphonse is helemaal van de wereld. Edward weet echter op tijd de ziel van Alphonse te vangen in een metalen harnas. Deze gebeurtenis heeft een grote impact op de broers en samen streven ze er naar alles weer te maken zoals het was en gaan daarvoor op zoek naar een steen (de Philosopher’s Stone), het machtigste wapen wat een alchemist kan hebben, de normale regels voor alchemie komen te vervallen en de alchemist heeft een schier onuitputbare bron van energie. In de loop van het verhaal leren we echter de ware aard van de steen kennen en de prijs die ervoor betaald dient te worden. Maar er is meer mis, Edward en Alphonse doen hun uiterste best State Alchemist te worden en leren daar grote geheimen kennen, zoals het tot leven wekken van doden (niet als normaal mens, maar als homunculus), en de daden van het leger. Een wereld vol intrige, verraad, schennis van de mensenrechten, maar vooral een wereld vol wonderen en het fantastische idee van alchemie.

Een absolute aanrader deze anime, alleen een open eind van de serie jeukt een beetje, maar daarvoor is inmiddels een film voorhanden, die ik vooralsnog niet heb gezien. Leuke personages, inventieve avonturen en doorspekt met de gebruikelijke humor. En ondanks alles zit er een bijzonder duistere ondertoon in die niet meteen duidelijk wordt bij het aanschouwen van de eerste paar afleveringen. Met alchemie kan er van alles gebrouwen worden maar sommige elementen gaan hierin bijzonder ver. De intriges die zich achter de schermen afspelen maken het verhaal behoorlijk gelaagd en dat kan ik alleen maar toejuichen. Met gemak was dit een recht toe recht aan avonturenserie geworden maar middels wat bijzonder gewaagde hersenspinsels van de makers (genocide bijvoorbeeld) weet men van Fullmetal Alchemist een boeiend verhaal te maken. Een klassieker in wording.

4.5 out of 5 stars

Naakte vrouwen en geweld, wat wil een man nog meer?

Elfen Lied is een merkwaardige anime. Erg grafisch qua geweld, maar ook hier ligt weer een liefdesverhaal aan ten grondslag, net als in het op het eerste oog brute Berserk.

Deze dertien afleveringen tellende serie gaat over een uit de hand gelopen genetisch experiment waarbij een ‘diclonius’ wordt gekweekt, te herkennen aan grappige hoorntjes en onzichtbare extra ‘armen’ (vectors) welke dood en verderf kunnen zaaien. Één van de testobjecten weet te ontsnappen en wordt prooi in een heksenjacht waarin zelfs een andere diclonius wordt ingezet. De ontsnapte dame in kwestie, liefkozend Nyuu genoemd door de mensen die haar opvangen, is zich onbewust van haar gewelddadige karakter en weet zich niets te herinneren. De naam Nyuu is dan ook niet willekeurig gekozen, het is het enige woord wat ze kan uitstamelen. Helaas komt af en toe een andere persoonlijkheid opzetten die op zijn minst onvriendelijk is te noemen. Er wordt jacht op Nyuu/Lucy gemaakt waarbij geen enkel middel wordt geschuwd. Bovendien blijkt Nyuu/Lucy een verleden te hebben met Kouta, één van de jongeren die haar heeft opgevangen. Kouta is het echter helemaal vergeten haar al een keer ontmoet te hebben, een traumatische ervaring heeft zijn herinneringen geblokkeerd. Over traumatische ervaringen gesproken, één van de overige bewoners van het huisje waar iedereen blijkbaar om welke reden dan ook samenkomen is in het verleden misbruikt. Niks geen platte karakters, ieder heeft zijn eigen verhaal.
De serie kent veel warmte, liefde, vriendschap en aan de andere kant geweld en naaktheid. Een tegenstelling die wenkbrauwen zal doen fronsen, vooral bij ouders. Punt is, de naaktheid zit er niet zozeer in om het shockeren maar meer om de kwetsbaarheid van mensen aan te tonen. In het geval van Lucy is het zelfs nog wat extremer, zij is zo op het oog onkwetsbaar en haar naaktheid botst daar juist mee. Elfen Lied kent een redelijk extreem begin maar neemt daarna rustig de tijd de personages inhoud en kleur te geven. Elfen Lied laat bovendien zien dat de mens an sich al een monster is, daar hebben we geen Diclonius voor nodig.

Zeker geen voer voor kleine kinderen deze serie. Elfen Lied is dan ook absoluut niet te vergelijken met tekenfilms als Pokemon of Transformers, dit is een hele stap verder.

Één van de sterkste punten is overigens de prachtige klassieke themamuziek in de OP met een heerlijke tekst; Lilium.

Os iusti meditabitur sapientiam
Et lingua eius loquetur iudicium
Beatus vir qui suffert tentationem
Quoniam cum probatus fuerit accipiet coronam vitae
{Kyrie, fons bonitatis}
Kyrie, Ignis Divine, Eleison
{O quam sancta, quam serena, quam benigna
Quam amoena esse virgo creditur.}
O quam sancta, quam serena, quam benigna
Quam amoena O castitatis lilium

www.youtube.com/watch?v=3RLN42dWLsY

Overigens zweeft er nog ergens een veertiende aflevering rond die enkel op DVD verscheen, niet onmisbaar maar een aardige aanvullig voor het hele verhaal.

4.5 out of 5 stars

Guld Goa Bowman en Isuma Alva Dyson zijn twee testpiloten die zijn uitverkoren een tweetal nieuwe type vliegtuigen te testen. De twee blijken echter een verleden te hebben en al gauw breekt de hel los wanneer de twee de prototypes gaat gebruiken om het uit te vechten. Om het allemaal nog wat eenvoudiger te maken krijgen ze bezoek van een jeugdliefde van beide mannen; Myung Fang Lone, een vrouwelijke producer die achter het holografische fenomeen Sharon Apple zit. Uiteraard weer reden genoeg om de onderlinge rivaliteit van de twee weer te doen opbloeien. De twee gewezen vrienden krijgen echter nog een tik te verwerken wanneer duidelijk wordt dat het testwerk voor de twee vliegtuigen/mechs volledig overbodig blijkt te zijn aangezien men er voor gekozen heeft de onbemande Ghost X-9 dienst te laten doen als de gewenste uitbreiding van de vloot. Sharon Apple heeft echter andere plannen, dit stuk geavanceerd software wordt zelfbewust en krijgt van Myung een portie onverwerkte emoties te verwerken en brengt daarmee aardig wat mensen in gevaar. Guld en Isuma zetten hun verschillen aan de kant en stelen twee prototypes om de helpende hand te bieden.

Macross Plus bewijst dat high-tech SF gewoon samen kan gaan met  een goed verhaal,  een liefdesverhaal zelfs. Hoewel de gevechten tussen de twee rivalen van een hoog niveau zijn (en heerlijk in beeld gebracht) draait deze vierdelige OVA niet om de SF maar om de personages, hun verleden, hun rivaliteit en hun liefde voor Myung. De twist met Sharon Apple is bovendien een heerlijke, de emoties die het stuk programmatuur te verwerken krijgt is zowel bizar als boeiend. Muziek in anime is vaak van het niveau “men neme een Japans bandje/zangeresje” maar in Macross Plus wordt Sharon Apple neergezet als een zangeres van niveau en eerlijk is eerlijk, het klinkt allemaal super. De climax is er sowieso één voor de liefhebbers, de prijs die betaald moet gaan worden voor het “ontwaken” van Sharon Apple is hoog en één van de twee concullega’s moet het dan ook met de dood bekopen. Voor zijn tijd is Macross Plus een uitstekende anime met duidelijk wat meer aandacht en budget voor de animatie dan vergelijkbaar materiaal. Alles bij elkaar opgeteld levert het een uitstekende serie op die er bovendien voor zorgt dat je meer wilt zien van de immense franchise Macross.

4 out of 5 stars