Reiji is een Japanse scholier die tijdens een vakantie in de VS getuige is van een brute moord en weet wonder boven wonder te ontsnappen aan de dader. Reiji wordt echter gevangen genomen, gehersenspoeld en getraind in het vermoorden van mensen. De machtige maffiaorganisatie Inferno is zijn ‘werkgever’, een groepje machtige criminelen die Reiji (omgedoopt tot Zwei) en ene Ein (de moordenaar die door Reiji op heterdaad werd betrapt) gebruikt om tegenstanders uit te schakelen en een monopoliepositie te veroveren in de onderwereld. Reiji/Zwei heeft echter andere plannen, hij hervindt zijn persoonlijkheid een beetje en wil samen met Ein op de vlucht slaan. Niet alles werkt zoals hij wil en hij ziet zijn droom uiteen spatten. Is er überhaupt wel een toekomst voor hem en Ein?

Een serie van zesentwintig afleveringen die maar liefst twee recaps nodig is om een verhaal te vertellen scoort bij mij niet heel erg hoog normaliter en deze serie maakt ook nog een grandioze fout door na de tweede recap het verhaal zo verschrikkelijk ongeloofwaardig te maken dat je je echt afvraagt of er zakjes met wit poeder bij de makers werden bezorgd naar het eind toe. Neemt overigens niet weg dat de serie tot die tweede recap best genieten was. Redelijk veel geweld (love it!) en interessante personages. Niet dat deze serie bijzonder origineel was overigens maar met een niet onaantrekkelijk stuk animatie, goede muziek en een redelijk goed verhaal weet de serie me goed te boeien. Qua karakteranimatie is de serie wat verwarrend eigenlijk, ga er maar vanuit dat Ein en Zwei (en Cal) de achttien nog lang niet bereikt hebben en dat zie je er niet vanaf in ieder geval. Ondanks het (redelijk belabberde) einde van de serie geef ik ‘m echter toch:

Mijn beoordeling: 3.5 out of 5 stars

Vier verhalen, vier introducties, vier keer wat geweld, pistolen, kogels, zwaarden. En een engeltje.

Dit voelt echt aan als een soort introductie voor een (langdurige) serie en ik mag toch hopen dat er dan ook daadwerkelijk een serie zal volgen. Niet zozeer omdat deze OVA fantastisch was of iets dergelijks (want dat was dit niet) maar omdat het anders zo contextloos is. Het is niet verkeerd om naar te kijken, verre van, maar echt heel erg boeiend is het nu ook weer niet. Je leert wat mensen kennen, er is wat geweld en that’s it. Niets meer of minder dan een introductie voor personages die hopelijk wat meer verhaal te vertellen hebben dan hier te zien was. Er worden wat interessante hints gedropt die snakken naar een breder verhaal, zoals iemand met vleugeltjes (een mutant). Dit geeft m.i. toch wel aan dat er meer is. Afijn, de animatie was prima voor elkaar en dit was prima te pruimen op zich alleen is het als standalone weinig soeps.

3.5 out of 5 stars

Het verhaal:

Een groepje vrienden zonder toekomst speelt graag crimineeltje; diefstallen, heling, knokpartijen, bedreigingen, etc. etc. Totdat ze de verkeerde persoon aanpakken.
De persoon in kwestie heeft een hele schattige broer, een broer met banden met de maffia. Het groepje raakt verzeilt in meer ellende dan voorzien en raakt een aantal leden kwijt, er blijven er twee over: Brandon Heat en Harry MacDowel (waarom Japanners zo gek zijn op Engelse namen is me een raadsel, ze fatsoenlijk uitspreken is er niet bij). Samen maken ze de afspraak zo hoog mogelijk in de hiërarchie van een bepaalde Maffia-groepering (Millenion) te klimmen. Als jeugdigen gaan ze aan de slag en binnen afzienbare tijd is hun ster reizende, Brandon is een scherpschutter met kloten, Harry is een gladjakker met ongekende ambities.

Weinig lijkend op de eerste afleverin eigenlijk. Maar dat verandert in de loop van de serie, Harry broedt in het geheim smerige plannetjes, doden worden tot leven gebracht en hij creëert een schier onverslaanbaar leger, de door Necro-rise herboren mannen: de Orcmen. Harry pleegt het hoogste verraad, maar laat Brandon er in feite voor op draaien, alleen heeft Brandon dit zien aankomen en zijn eigen plannetjes gesmeed. Hij sterft en laat zich ook herboren worden, niet als Brandon, maar als Grave, Beyond the Grave. In z’n eentje zorgt hij ervoor dat het nieuwe Millenion onder Harry, die inmiddels de macht heeft, wordt verslagen maar eenmaal oog in oog met Harry’s dood toch de kant van Harry kiest. Waarom is me nog steeds niet duidelijk.

Pief-paf-poef zei u? Klopt, maar wel eentje met een onderliggend thema van liefde, trouw en loyaliteit. Welke plek dat thema heeft? Kijk en oordeel zelf, het zal je verbazen.

3.5 out of 5 stars

Okajima Rokuro is een zakenman die zonder dat hij het weet door zijn eigen baas wordt gebruikt voor een smokkeloperatie. Pech voor hem is dat de Lagoon Company roet in het eten gooit door de bemanning van de boot waar Rokuro zich op bevindt te kapen. Deze drie  huurlingen opereren in een nogal grijs gebied (zeer donkergrijs) en nemen allerlei klusjes aan van diverse organisaties voor een leuke prijs. Rokuro wordt door zijn baas doodverklaard en kan zijn leven in Japan vergeten. Om een niet erg voor de hand liggende reden neemt de Lagoon Company Rokuro mee en hij sluit zich bij hen aan. Maar dat is nog maar het begin, onder de leiding van de oorlogsveteraan Dutch, computertechnicus Benny en triggerhappy Revy wordt Rock (zoals zijn naam nu luidt) meegezogen in het criminele milieu en worden we als kijker getrakteerd op vierentwintig afleveringen meedogenloos geweld, brute schietpartijen en heerlijke lompe taal.

Revy, een Chinese jongedame, gaat doorgaans gekleed in een ultiem kort spijkerbroekje, een piepklein topje en een holster voor haar twee glimmende revolvers. Samen met Rock vormen ze de hoofdpersonages van deze actieserie. Hoewel de serie nu niet echt bol staat van de karakterachtergronden en -ontwikkeling delen de twee toch enkele momenten waar duidelijk wordt dat ze eigenlijk gewoon op compleet verschillende uiteinden qua levensvisie zitten. In eerste instantie kan Revy Rock ook totaal niet uitstaan en vindt hem maar in de weg lopen, maar na een onderonsje waarin Rock zijn hart lucht bouwt ze respect voor hem op. Haar vriendin Eda, de in wapens handelende non, hint later ook naar een lichamelijke verstandshouding tussen de twee.

De serie is opgebouwd uit een aantal korte verhaallijnen die veelal uitlopen op een chaotisch slagveld, één voorbeeld daarvan is de opdracht die de Lagoon Company krijgt om een waardevol schilderij uit een gezonken Duitse U-boot op te duiken, maar helaas wordt de buit voor hun neus weggekaapt door een groep neonazi’s. Revy is echter niet zo blij en men besluit de boot met feestvierende neo’s ‘s nachts aan te vallen. Revy is heel duidelijk not amused en doodt heel koelbloedig de gehele bemanning van de boot, haar bijnaam “Two-hands” maakt ze meer dan waar. Waar dit verhaal nog enigszins normaal te noemen is zijn er genoeg voorbeelden van de zieke geest van de bedenker, zo wordt de thuisstad van de Lagoon Company (Roanapur) op een gegeven moment geterroriseerd door een tweetal kinderen die in het verleden misbruikt zijn en nu volledig losgeslagen zijn. Gewapend met een bijl en een behoorlijk overmaatse mitrailleur helpen ze de één na de ander om zeep. Geen idee wat er door het hoofd van de maker spookte, de kinderen zijn elkaars broer en zus, of andersom of tegelijk (je snapt dit pas als je het ziet). Twisted.

Black Lagoon is gewoon een soort van Quentin Tarantino meets John Woo, maar dan als tekenfilm. Het is soms vreselijk over de top en ongeloofwaardig (hoeveel kogels heeft zo’n gun nu eigenlijk en waar bewaart ze haar magazijnen?) maar het is heerlijk plezier. Tussen de kogels door gooien ze er nog wat pop-cultural references tegenaan, schelden ze elkaar de huid vol, sluiten we af met een bloederige gangsteroorlog en zien we het wapen wat Rock eigenlijk is. Totaal niet geschikt voor tere zieltjes en al helemaal niet pedagogisch verantwoord, Black Lagoon is gewoon fun.

4.5 out of 5 stars