Wagaya no Oinari-sama

Wagaya no Oinari-sama was een anime waarvan ik niet meteen wildenthousiast werd maar na verloop van tijd wel steeds meer waardering voor kreeg. En gelukkig maar, want plezierig is de serie absoluut.

Noboru en Touru zijn twee broers wiens familie een geheim bij zich draagt. Wanneer een niet-menselijke entiteit jacht maakt op Touru ziet de familie geen andere mogelijkheid dan de hulp in te roepen van Tenko Kuugen, een fox-spirit die al een tijdje opgelosten zit. Kuugen is niet bepaald gediend van zijn/haar missie maar voert de taak toch uit, uit blijk van waardering naar de moeder van beide jongens. Om mogelijk gevaar in de toekomst te bezweren besluit Kuugen bij de familie in huis te trekken, samen met de ‘sentinel’ Kou.

De eerste aflevering van de serie is niet bepaald tekenend voor de serie, wat lijkt op een soort drama waarbij een eeuwenoude fox-spirit een familie beschermd tegen allerlei gevaren blijkt de focus al vrij snel te liggen op de integratie van een tweetal niet-bepaald-standaard-leden-van-de-maatschappij in die maatschappij. Jaren opgesloten zitten in een grot werkt bevreemdend en dat is goed te merken aan Kuugen die zich als een kind vermaakt wanneer de snoeppot op tafel komt. Uiteraard vergeet men niet waarom Kuugen überhaupt rondhangt dus ergens dreigt er eigenlijk altijd wel gevaar, meestal in de vorm van een andere mythologische verschijning die het voorziening heeft op de krachten van Touru. Deze combinatie van comedy en vlagen van Japanse legendes/mythologie werkt wonderwel prima, al is de toon meestal erg lichtjes. Wanneer de serie eenmaal op gang is gekomen gaan er wat langere verhaallijntjes lopen die ietwat donkerder zijn dan de gemiddelde aflevering van deze serie maar de humor wordt eigenlijk nergens vergeten. Wagaya no Oinari-sama is een amusante serie, de animatie is prima in orde en de personages weten meestal wel te boeien. Vooral Kuugen springt er uit, soms speels, soms doodserieus, maar altijd staat ze (en hij) klaar om Touru te helpen. Kuugen zorgt echter ook voor wat hoofdbrekens bij een klasgenote van Noboru die een oogje op hem heeft. Ze is al niet al te zeker van haarzelf maar zo’n mooie rondborstige blonde dame die bij Noboru in huis woont maakt het er niet beter op, de brunette Kou evenmin. De klasgenote heeft hier wat amusante denkbeelden bij die voor een addiotioneel stukje humor zorgt. Ze is zich er echter niet van bewust dat Kou een verschrikkelijke ramp is in het huishouden (met regelmaat zijn er problemen met het budget omdat er van alles kapot gaat) en evenmin van het feit dat Kuugen zowel een vrouwelijke als een mannelijke verschijning heeft. Enfin, Wagaya no Oinari-sama is een lekker wegkijkende lichte serie met semi-mythologische invloeden en een klein kijkje in het leven van een Japans gezin.