Cowboy Bebop

Soms duurt het even voordat je het licht ziet en de ware klassiekers gaat kijken. Cowboy Bebop stond al een tijdje op mijn lijstje om te kijken en het zien van de eerste aflevering was in ieder geval genoeg aanleiding om de DVD-box aan te schaffen.

Spike Spiegel en Jet Black zijn twee premiejagers die op hun nifty ruimteschip Bebop van locatie naar locatie vliegen op zoek naar wat slachtoffers om uit te leveren aan de rechterlijke macht, want er moet natuurlijk wel brood op tafel komen. In de loop van hun zesentwintig avonturen in deze serie treffen ze een groot aantal onverlaten waar jacht op wordt gemaakt, soms met succes en soms ook helemaal niet. Bovendien zijn er nog wat spoken uit het verleden waarmee afgerekend dienen te worden en dan niet alleen voor Spike en Jet, gedurende de loop van de serie krijgen ze bovendien ook nog eens gezelschap van een overmatig intelligente hond, sexy Faye en tomboy Ed.

De eerste paar afleveringen vond ik het een uiterst vermakelijke serie met bovendien waanzinnig gave sciencefiction ideetjes zonder ruimtewezens. Daarna, zoals zo vaak met series, kwam er een beetje een omslag.

Daarna was de serie werkelijk fantastisch. Simpel zat.

Cowboy Bebop kwam met simpele verhaaltjes die verre van uniek waren, maar de uitvoering ervan zo verschrikkelijk goed dat het niet uitmaakte wat je keek. Een te lang in de koelkast bewaarde kreeft die de bemanning van het schip terroriseert? Klinkt slecht niet? Een plot van een low buget B-film? Bij deze serie maakt dat echt niets uit.

Met een breed scala aan thema’s weet Cowboy Bebop keer op keer te boeien, vooral de personages met hun achtergronden en een eigen karakter die onderling wonderwel een goede chemie hebben, zelfs de maffe Ed. Tel daarbij op de coole jazzy soundtrack van Yoko Kanno en je hebt een serie die in mijn eigen niets anders verdient dan het aantal sterren hieronder.