Een liefdesverhaal die eeuwen duurt, vergezeld met liters bloed en afgehakte hoofden. Kurozuka is een twaalf afleveringen tellende anime met de bovenstaande ingrediënten.

Kurou en Benkei liepen door een groot bos, daar werden ze aangevallen door een groepje onvriendelijke lieden (namens de broer van Kurou). Ze slaan de aanval af en besluiten even op krachten te komen in een hutje midden in het bos, bewoond door de schone dame Kuromitsu. Kurou heeft even nodig om te herstellen van zijn verwondingen en Benkei trekt er op uit voor wat hulpmiddelen. In de tussentijd vallen Kurou en Kuromitsu voor elkaar, maar Kuromitsu is niet helemaal menselijk te noemen. Na wat innig contact komt Kurou er achter dat hij onsterfelijk is, duizend jaar later is hij er nog, zoekende naar Kuromitsu. Ze leefden nog lang en ongelukkig, vooral lang.

In een notendop is dat de basis van het verhaal maar uiteraard gebeurt er nog veel meer, vooral in de periode duizend jaar na het ‘innig contact’ waarbij de beschaving zoals wij die kennen aan zijn einde aan het komen is en de nog levende bevolking wordt geterroriseerd door lieden met niet helemaal koosjere bedoelingen. Kurou is op zoek naar Kuromitsu, die hem vreemd genoeg al eeuwen weet te ontglippen. Er zit echter een behoorlijke twist op het eind die het verhaal eigenlijk nagenoeg om zeep helpt door een extra verwarrende laag toe te voegen aan iets wat al genoeg vraagtekens in zich had. Gelukkig maar dat de animatie puik in orde is, mooi gedetailleerd en een kille en duistere kleurstelling die de setting van de serie prima past. Kurozuka had alles in zich om een uitstekende anime te worden maar door het wat rammelende plot en dat eigenlijk verschrikkelijk matige eind is het een beetje een middelmatige serie geworden. Zeker niet slecht, daarvoor ziet het er ook veel te mooi uit, maar de ‘reset’ op het eind is rampzalig voor het verhaal.