Het herfstseizoen van 2008 kende een aantal korte series van twaalf of dertien afleveringen. Ga-Rei: Zero bijvoorbeeld, een serie waarin twee jonge meisjes de zware taak krijgen de wereld te beschermen tegen het kwaad.

Yomi en Kagura hebben een (net niet) unieke gave, ze zijn in staat om wezens te zien die voor praktisch de rest van de samenleving onzichtbaar zijn. Beide worden gerekruteerd door een overheidsinstelling om het kwaad te bestrijden. Gewapend met wat geavanceerde wapens (al dat niet met magische eigenschappen) gaan ze de strijd aan, vergezeld van nog wat soortgenoten zoals de identieke tweeling Nabuu en Noriyuki met zijn kudde magische fretachtigen. Er loert echter een nieuwe gevaar om de hoek, één die vergaande consequenties zal hebben op iedereen binnen de organisatie.

Dit is zo’n anime die begint met een aflevering die chronologisch gezien pas ergens op het eind had gemoeten om daarna de tijd te nemen alles op zijn plek te laten vallen. We zien de eerste kennismaking tussen Yomi en Kagura en het ontstaan van hun vriendschap die eigenlijk meer lijkt op zusterliefde. Beiden hebben niet alleen een zware taak binnen de organisatie, Yomi is ook nog het spil van een familietwist wie de rechtmatige opvolgster is van één of ander familiebezit (en dan niet een schilderij van oma) terwijl Kagura door haar vader wordt afgeblaft dat ze nog niet klaar is om de zware last te dragen. Het gevaar wat om de hoek loert heeft het op één van beiden voorzien om gebruik te maken van haar ware gevoelens en haar tegen de organisatie te laten keren. Deze twist weet je echter al vanaf aflevering één dus wat betreft werkt die aanpak een beetje averechts.

De animatie is puik in orde, de gevechten tegen de monsters zijn bloederig maar ook weet niet te overdreven. Helaas is soms wel erg duidelijk te zien dat de monsters zelf met de computer zijn gegeneerd wat dan een beetje afsteekt tegenover de overige animatie, maar dat is niet bijster storend. Eigenlijk gewoon een amusante serie, niet bijster bijzonder maar vermakelijk genoeg, al had Kagura wel wat minder huilerig gemogen.