Soms kan een verhaal zo kort zijn en toch zoveel vertellen. Neem bijvoorbeeld de anime Voices of a Distant Star (Hoshi no koe), een liefdesverhaal pur sang. In vijfentwintig minuten wordt een verhaal verteld, een verhaal van een oorlog en een liefde die steeds verder uit elkaar groeit.

Twee verliefde scholieren worden door het lot gescheiden, de jongen blijft achter op aarde en het meisje maakt deel uit van een vloot dat op zoek gaat naar de daders van een aanslag. Ze beloven echter elkaar te blijven mailen/sms’en. Helaas raakt de vloot steeds verder van de aarde af en de berichten doen er steeds langer over om de aarde te bereiken. We zien een korte periode van haar leven en de berichten die zij stuurt, we zien echter ook de momenten waarop hij ze ontvangt. Hoewel het voor haar niet zo lang duurt zien we hem steeds ouder worden. De vloot neemt een groot risico door een ‘jump’ van vele lichtjaren uit te voeren, ze treffen echter wel de vijand en een beslissend gevecht vindt plaats. Het meisje weet nog wel een bericht te versturen die een jaar of acht later pas arriveert bij jongen, dan is de slag al gestreden en is het meisje heroïsch ten onder gegaan.

De animatie is, wanneer je beseft dat het feitelijk door iemand op zolder is gemaakt, behoorlijk indrukwekkend. De 3-d animatie is vooral voortreffelijk, helaas zijn de personages wat minder mooi uitgevoerd. Gelukkig komen deze niet bijzonder vaak in beeld, meestal niet eens het complete gezicht. Het meest bijzondere aan deze anime is het verhaal, Voices blinkt niet uit door de dialogen maar juist door het gebrek er aan, het verhaal is eigenlijk vooral non-verbaal. Het zijn de berichten die twee naar elkaar versturen die het verhaal vertellen. Een mooi kort verhaal met zowaar een eind, vrij uniek voor anime.