Rumiko Takahashi Anthology is een dertien afleveringen tellende anime met puur en alleen standalone afleveringen. Is ook weer eens iets anders, dertien afleveringen zonder enige onderlinge samenhang.

De serie laat simpelweg een paar “slices of life” zien die variëren van vreemd (oude bes die kan vliegen/toveren) tot apart (suïcidale vader met schulden) tot merkwaardig (een vrouw wiens status afhangt van een geheim met betrekking tot een allergie voor krabben). Praktisch alle verhalen spelen zich af in een “normale” woonwijk en de serie lijkt dan ook een poging om te laten zien dat jan modaal ook wat kan meemaken. Maar aan de andere kant, welke normale burger ondervindt hinder van een irritante overmaatse babygeest die zogenaamd voor bescherming moet zorgen? Of wie heeft er ooit op de pinguïn van de baas moeten passen?
Deze anthology staat te boek als comedy en een aantal afleveringen kun je ook rustig zo noemen maar het dekt niet helemaal de lading in ieder geval. Hardop lachen is er eigenlijk ook zeker niet bij, de humor is niet van dat niveau, het plaatst gewoon iemand (of meerdere mensen) in een aparte situatie die je niet snel zal treffen. “Leuker” is het herkennen van personages uit eerder verhalen in latere afleveringen die soms ergens op de achtergrond verschijnen.
De animatie is redelijk standaard en eigenlijk zelfs minimaal, het is allemaal wel vloeiend maar qua sfeer blijft de serie mijlenver achter bij een groot deel van het huidige aanbod. Er wordt amper gebruik gemaakt van computergegeneerde beelden en hoewel dat uiteraard zijn charme wel heeft blijft een grauw appartementencomplex al gauw een grauw appartementencomplex op deze manier.
De verhalen zijn op zich prima en af en toe zit er een aardig eind aan maar deze Anthology is niets meer of minder dan een verzameling verhaaltjes. Geen aanbeveling maar ik raad hem ook niet af. Gewoon eens kijken als je je verveelt, wellicht bevalt één (of meerdere) van de dertien verhalen je wel.







(4.86 out of 5)