Wanneer de namen Mamoru Oshii en Production I.G. prijken tussen de credits van een film is mijn interesse gewekt, deze combinatie was in de twee Ghost in the Shell films eentje die garant stond voor kwaliteit. Jin Roh: the Wolf Brigade is hier zeker geen uitzondering op.
Kazuki Fuse is een lid van een speciale eenheid van de hoofdstedelijke politie die wordt ingezet om met harde hand rebelse groeperingen in toom te houden. Tijdens hevige rellen weet een groep terroristen zich via een ondergronds gangenstelsel te verplaatsen maar ze rekenen helaas niet op de pelotons zwaar bewapende ‘soldaten’. Met veel kogels (en bloed) wordt de groep een halt toegeroepen maar er is echter nog een jong meisje op de vlucht. Wanneer ze oog in oog komt te staan met Fuse, die de trekker niet overhaalt, blaast ze zichzelf op. Fuse is wat van slag en ziet zich genoodzaakt hertraining te ondergaan. Wanneer hij de zus van de zelfmoordterroriste treft raakt Fuse danig onder de indruk, een romance lijkt zich te ontwikkelen. Fuse blijkt echter het spil te zijn in een gevaarlijk spelletje, maar aan welke kant? En is iedereen wel oprecht of speelt zowat iedereen toneel? Een intrigerende film vol symboliek omtrent een sprookje, Roodkapje.
Voordat ik het door had zat ik midden in het verhaal, lijkt het een beetje een film over redemptie en spijt te worden waarbij de hoofdrolspeler zijn schuldgevoelens omzet in liefde voor de zus van het meisje, halverwege gaat de film een hele andere kant op wordt je meegezogen in het politieke spel waarbij je niet meer weet wie aan wie precies loyaal is. Een fijne stukje werk weer van Oshii die de politieke elementen die in Ghost in the Shell wat onderdrukt waren hier uitvergroot. Het sprookje van Roodkapje wat er doorheen verweven wordt werkt uitstekend als symbool voor de relatie tussen Fuse en de jongedame, maar hier dieper op ingaan is mij een te grote spoiler. De animatie is prima voor elkaar, Producion I.G. zal op dat gebied niet snel teleurstellen, veel grauwe en donkere kleuren maar dat is niet merkwaardig, de wereld waarin de film zich afspeelt is ook rustig zo te noemen. Wanneer er heldere kleuren voorkomen is het daardoor des te opvallend, een trucje wat je vaker ziet in films maar hier prima zijn werk doet. Een aanrader, al is het eind niet voor iedereen goed te slikken denk ik.
(No Ratings Yet)
Loading ...
(4.83 out of 5)