Dat mensen monsters kunnen zijn zagen we al in Elfen Lied, gelukkig werkt die serie wat bevreemdend door de sf die er in verwerkt zit, in de serie Monster is dat echter niet het geval. Een vierenzeventig afleveringen durende dramaserie die, dat verklap ik je alvast, van begin tot eind weet te boeien.

Kenzou Tenma is een briljant chirurg die de zaakjes prima voor elkaar lijkt te hebben, de Japanner staat in hoog aanzien in het Duitse ziekenhuis waar hij werkt en heeft bovendien een relatie met de dochter van de directeur van voornoemd ziekenhuis. Wanneer hij op een dag het leven redt van een neergeschoten jongetje in plaats van de later binnengebrachte VIP begint het leven van Tenma langzamerhand de andere kant op te draaien. Jaren later wordt de directeur van het ziekenhuis samen met nog twee anderen vermoord en wijst alles naar Tenma. Het blijkt echter het werk van ene Johan, de volwassen versie van het jongetje wat hij jaren daarvoor heeft gered. Een spannend avontuur voor Tenma barst los waarin hij op zoek gaat naar Johan en bovendien uit handen van justitie moet zien te blijven. De ware aard van Johan wordt langzaam duidelijk en brengt ons terug naar het oude communistische Oostblok waar experimenten met kinderen een andere uitwerking hadden dan men had voorzien en bovendien culmineerde in Johan, een menselijk monster.

Monster is één van de weinige series waarvan zelfs de fillers weten te boeien. De spaarzame momenten dat de zoektocht van Tenma wordt onderbroken om de aandacht te richten op andere personages geven stuk voor stuk inzage in het begrip monster. Het verhaal is om te smullen, Johan blijkt het spil te zijn in een aantal plannen maar waar schijnbaar niemand rekening mee heeft gehouden is dat Johan een eigen agenda heeft die niet altijd parallel loopt. Overigens is niet alleen Tenma op zoek naar Johan ook zijn tweelingzusje Nina/Anna is naar hem op zoek, beiden hebben echter wel hetzelfde doel, Johan moet dood. Johan maakt het ze echter niet makkelijk en overal waar hij komt laat hij een spoor van dood en verderf achter, niet noodzakelijk met eigen handen. Johan is dermate charismatisch dat hij op een haast hypnotische manier mensen kan aanzetten tot bepaalde daden. Zo ook bijvoorbeeld een voormalig alcoholist die een dag voordat hij eindelijk zijn dochtertje weer mag zien onder mysterieuze omstandigheden zelfmoord pleegt. De manier waarop een verhaal voor kinderen een bizarre en duistere betekenis krijgt is een goed voorbeeld van de diepte van het plot, Monster blijft wat dat aangaat verrassen op de meest onverwachte momenten.
Het hoogtepunt van de serie zit uiteraard aan het eind waarbij Johan zijn meesterplan in werking zet, aan Tenma en Nina/Anna de taak hem te stoppen, daarbij krijgen ze bovendien hulp uit onverwachte hoek. Bovendien voelt Monster als een afgemaakt verhaal, hoewel er wel een eind aan zit waar eventueel ooit nog eens een vervolg op zou kunnen komen.

Qua animatie vond ik Monster overigens niet zo heel erg bijzonder, gedegen zou ik het eerder noemen. Bepaalde personages worden bovendien nog karikaturaal neergezet, iets dat wat mij betreft wel achterwege had mogen blijven.
Al met al is Monster een heerlijke duistere anime die laat zien tot wat voor monsterlijkheden de mens in staat is.