Maji de Watashi ni Koi Shinasai!!

Mijn mening over een serie is dikwijls contrair ten opzichte van redelijke populaire series. Zo af en toe werkt het echter ook de andere kant op. Maji de Watashi ni Koi Shinasai!! (Majikoi) scoort bijvoorbeeld op het moment van posten een 5,77 op Anidb en een 6,90 op MyAnimeList. Persoonlijk was ik echter een redelijk groot fan van deze anime.

Yamato Naoe is een gewild jongeman. Een aardig groepje jongedames ziet dit tactisch brein zonder spierballen wel zitten. Hij heeft echter bijna alleen maar oog voor Momoyo Kawakami, die echter zijn avances tot twee keer toe afwijst. Hoewel ze interesse lijkt te tonen voor het vrouwelijke geslacht, vertelt iemand Yamato dat Momoyo zich enkel zo gedraagt omdat er tot op heden geen man is geweest die haar waardig zou zijn. Voordat Yamato zich er al te druk om kan maken, doen er zich echter wat problemen voor. Een ontsnapte cyborg-dame is heibel aan het maken en een groepje onverlaten met slechte bedoelingen heeft ook zo hun plannetjes. De hele natie, Japan dus, loopt wellicht gevaar. Yamato en zijn harem kunnen hier echter een stokje voor steken, al gaat dat zeker niet over rozen.

De eerste aflevering van Majikoi vond ik eerlijk gezegd maar een matige. Het deed me wat denken aan Dog Days, waarin twee groeperingen een geschil oplossen middels een gevecht waarbij iedereen gewapend is met een niet-dodelijk wapen. Hierna is het een paar afleveringen een in mijn opinie bijzonder leuke komedie waarna de producers een poging doen de serie om zeep te helpen door de leuke elementen veelal buitenspel te zetten ten faveure van een serieus bedoeld verhaal met wellicht een knipoog naar de staat van de Japanse samenleving^[1]. Gelukkig maar dat liefde uiteindelijk alles weet te overwinnen, al is de liefde van Yamato voor de krabben die hij als huisdier heeft, niet de gewenste uitkomst voor zijn harem. Sterker nog, zelfs wanneer Momoyo zich eindelijk lijkt over te geven aan zijn mannelijke charmes kiest Yamato niet voor haar.

Deze op een visual novel gebaseerde actiekomedie is op een of andere manier erg bij me blijven hangen en dat komt vooral door de dames. Niet zozeer hun uiterlijk en vrouwelijke kenmerken (nsfw), maar hun manier van doen en laten. Yukie “Mayucchi” Mayazumi met haar oneindige gestotter en buikspreek-activiteiten bijvoorbeeld. Of Miyako Shiina’s redelijk seksueel georiënteerde denkbeelden hoe ze Yamato moet versieren. Of Christiane Friendrich. Of… Zelfs de mannelijke leden hadden zo hun kwaliteiten en ik kan me niet heugen dat ik me ooit niet stoorde aan robot sidekicks, dus hulde aan Cookie.

Maar is Majikoi goed? Objectief gezien? Uiteraard is dat lastig te beantwoorden aangezien ik me altijd laat leiden door subjectieve zaken, waarbij uiteraard op de eerste plek komt of ik een anime vermakelijk vind. Uiteraard kan ik wel een paar dingen aanwijzen die wat mij betreft wel anders hadden gemogen, zoals de afwezigheid van de humor uit de eerste helft gedurende de tweede helft, maar over het algemeen gezien vond ik de serie amusant genoeg om daar niet over te vallen. Hoe het mogelijk is dat ik een serie met een waardeer terwijl de animeliefhebbers op anidb blijkbaar gezamenlijk daar anders over denken zou me eigenlijk aan het twijfelen moeten maken. Maar het is en blijft simpelweg perceptie. Zo lees ik echt liever Ronald Gipharts Ik ook van jou dan bijvoorbeeld De Aanslag van Harry Mulisch. Niet zozeer omdat ik het wat seksueel getinte boek van Giphart nou zoveel beter vind, maar meer omdat Gipharts werk me meer vermaakt dan voorgenoemde klassieker.

Perceptie speelt in deze anime ook een grote rol. De kernvraag van het verhaal welke vooral in het tweede deel verteld wordt, is of Japan de moeite waard is om te beschermen. Yamato’s ouders zijn van mening van niet in ieder geval, die zijn richting betere oorden vertrokken. Yamato twijfelt zelf ook wel een beetje aan het huidige Japan, maar hij besluit uiteindelijk dat Japan zeker wel de moeite waard is gezien de mensen die hij liefheeft daar wonen. En Christiane Friedrich is in Japan omdat haar vader een positief beeld had van Japan. Perceptie inderdaad.

De serie wist me in ieder geval warm te maken om de Visual Novel te gaan spelen, dit mede doordat er een seksscène uit de VN in de serie zat verwerkt. Niet op een gebruikelijke wijze trouwens, de scène zit in een Visual Novel die Miyako heeft laten programmeren waarin de protagonist, Yamato uiteraard, Miyako en alleen Miyako kan versieren. Dit soort humor ligt me wel, net als de hele serie.

Wat vond jij van Maji de Watashi ni Koi Shinasai!!?