Na de avonturen uit het eerste seizoen van Nurarihyon no Mago gaat de strijd tussen diverse groepen yokai verder in Nurarihyon no Mago: Sennen Makyou.
Rikuo Nura lijkt zo op het eerste oog een doodnormale jongen. Hij is echter de kleinzoon van Nurarihyon, een leider van een yokai-clan. Het gevolg daarvan is dat Rikuo ’s nachts in staat is om te transformeren in een redelijk sterke yokai. In dit tweede seizoen krijgt hij het aan de stok met een eeuwenoude vijand van zijn clan: Haguromo-Gitsune.
Deze anime is feitelijk gewoon een standaard shounenserie: een protagonist wordt sterker en sterker, hierin gevoed door zijn eigen overtuiging en tegenslagen. Normaliter betekent dit bijna automatisch dat ik de serie maar matig zal beoordelen. Dergelijke series staan nou eenmaal niet hoog op mijn favorietenlijst en Nurarihyon no Mago: Sennen Makyou is hier eigenlijk geen uitzondering op. Een groot verschil met andere series is echter simpelweg de aanwezigheid van yokai en de zo op het eerste oog redelijk interessante mythologie. Series met een dergelijke inslag kan ik over het algemeen wel waarderen. De vraag is echter, wat weegt zwaarder? Het interessante uitgangspunt of het punt dat het de zoveelste shounenserie is?
Waar Rikuo in het eerste seizoen nog in dubio was over wat hij wilde met zijn toekomst en eigenlijk liever die doodnormale jongen was dan een stoere yokai, dit tweede seizoen is Rikuo beiden, maar vooral de stoere yokai. Hij wil sterker worden om zijn volgers en (menselijke) vrienden te beschermen en dat is nou eenmaal niet iets wat hem zal lukken als tenger scholiertje. Hiervoor gaat hij tijdelijk in training om zijn ‘Fear’ onder de knie te krijgen; een techniek die in het eerste seizoen niet of nauwelijks ter zake deed en nu opeens van levensbelang blijkt te zijn. Ik krab me met regelmaat achter de oren als op dergelijk gekunstelde wijze een element wordt geïntroduceerd zonder echte voorbode en ook deze serie weet me wat dat betreft wel wat lichtelijk teleur te stellen. Heel erg storend was het eigenlijk ook weet niet, maar ik geef de voorkeur aan een wat natuurlijkere wijze van vertellen.
De (menselijke) klasgenoten c.q. vrienden van Rikuo krijgen in dit tweede seizoen wat minder de aandacht en hoewel ik had verwacht dat hiermee een stuk van de charme van de serie verloren zou gaan, viel dat eigenlijk nog wel mee. Sterker nog, ik vond het eigenlijk wel prima. Rikuo hoeft zich in ieder geval wat minder druk te maken om de veiligheid van zijn vrienden en kan zijn aandacht richten op de serieuze tegenstand die hem geboden wordt. Hij krijgt hierbij overigens wel hulp van een van zijn vrienden, maar zij, Yura Keikan, is dan ook een onmyouji en niet zomaar een willekeurige klasgenote. Haar familie, uiteraard vol met onmyouji, speelt in dit seizoen sowieso een redelijk belangrijke rol, al is het uiteindelijk wel weer Rikuo die de held is.
Voor een shounenserie vind ik Nurarihyon no Mago: Sennen Makyou prima te doen. Het is in mijn opinie zeker geen hoogvlieger, maar vermakelijk is het wel. Een [rating 3.5/5], kortom.
(No Ratings Yet)
Loading ...
(4.88 out of 5)