Ben-to

Een tijdje terug wilde ik een externe harddisk bij de Aldi aanschaffen. De aanbieding zou gelden vanaf een specifieke woensdag. Helaas kwam ik er door omstandigheden pas aan het einde van de woensdagmiddag aan toe om daadwerkelijk de winkel binnen te lopen. Uiteraard was ik te laat, veel te laat. Blijkbaar moet je op tijd in de hinderlaag gaan liggen om ook maar een geringe kans te maken er een op de kop te tikken.

Zo is het ook met voorverpakte lunchpakketten. Zodra een winkeleigenaar c.q. –bediende een voorverpakt lunchpakket afprijst voor de helft van de prijs breekt er een ware veldslag uit in de diverse supermarkten in Japan. En dan doel ik niet op omaatjes die voordringen met hun winkelkarretjes, nee, ik doel echt op knokpartijen. Knokpartijen waar zelfs Kimbo Slice nog een zware dobber aan zou hebben. Satou You ondervindt dit aan den lijve wanneer hij nietsvermoedend midden in zo’n knokpartij terecht komt. Hij delft uiteraard het onderspit, maar blijkbaar heeft hij talent genoeg om door een aantal anderen ‘opgeleid’ te worden tot een ware vechtmachine die om de beste voorverpakte lunchpakketten kan strijden. Maar of het genoeg is om de grote namen en samenwerkende partijen het hoofd te kunnen bieden, is nog maar de vraag.

Ben-to biedt in mijn opinie een redelijk amusant concept. Uiteraard is het van begin tot eind onzin, maar ik was redelijk verrast door de toch wel redelijk serieuze aanpak van het verhaal. Het is wat dat betreft een beetje vergelijkbaar met een grap die door iemand met een serieus gezicht verteld wordt. De gevechten in deze anime zijn echter verre van een grap; er zonder kleerscheuren vanaf komen vergt aardig wat vergevorderde vechtkunsten. Maar het verhaal erachter is en blijft een grap. Na twaalf afleveringen van deze op zich weinig kolderieke onzin is het dan ook wel weer leuk geweest. Ik prijs de producers dat ze het geheel niet hebben laten ontsporen, maar ik vroeg me wel af waarom het allemaal zo serieus moest. Uiteraard zitten er wel momenten in die pogen het redelijk donkere karakter van de serie wat te verlichten, maar geef toe: knokpartijen om aanbiedingen, waar gaat het over? Ik wil bijna tikken dat het allemaal wat ongeloofwaardig is, maar het is en blijft fictie natuurlijk en in de realiteit loopt het ook wel eens uit de hand.

Als ik zo bovenstaand stukje teruglees, zie ik dat het tweeledige er vanaf druipt en dat weerspiegelt dan ook precies mijn mening over de serie. Ik geef het een voor de uitwerking van het geheel, maar ik blijf erbij (en herhaal het nog maar even): het is onzin.

De personages zijn half wat de serie maken. Satou You is bijvoorbeeld op zich een aardig personage. Zijn lichtelijk perverse karakter wordt op een door mij gewaardeerde wijze gecompenseerd door hem niet eens neer te zetten als een ruggengraatloze shounen-held, maar door hem gewoon terug te laten knokken. De geloofwaardigheid van een ietwat tenger gebouwde jongeman die doorgewinterde prijsvechters verslaat is weer een heel ander punt echter, maar ik heb het woord onzin nu wel vaak genoeg genoemd, geloof ik.

De vrouwelijke personages komen in verschillende vormen en maten. Sen “Ice Witch” Yarizui, een quirky tiener die befaamd is om haar vechtkwaliteiten. Ayama Shaga, een rondborstige meganekko en familielid van Satou die haar mannetje wel weet te staan. Kyou en Kyou Sawagi, een tweeling met dezelfde naam, doch anders geschreven. Er is voor elk wat wils, maar er wordt ook in deze serie aardig gegrepen in de bak met archetypes. Deert dat? Nee, niet echt. Wellicht komt het omdat de setting zo onzinnig is, maar ik stoorde me er in dit geval niet aan voor de verandering.

Ben-to was al met al een redelijk vermakelijk stukje onzin. Nergens hoogstaand, nergens strontvervelend. Kortom, een leuk tussendoortje.

Wat vond jij van Ben-to?