Sommige anime klinken op papier beter dan de serie/film/OVA in werkelijkheid is. Zo ook bij de postapocalyptische sfserie Gilgamesh waarin een strijd plaatsvindt ter behoud van de wereld.

Tijdens opgravingen in het Verre Oosten wordt de tombe van Gilgamesh blootgelegd. Spannend genoeg natuurlijk maar de tombe herbergt een geheimzinnig soort kracht die dankzij de acties van één man (die bezeten wordt door Enkidu) de wereld omgeeft met een vreemd soort energieveld die het gebruik van computers (en diverse andere apparaten) onmogelijk maakt. Schijnbaar leidt dit tot een chaos die een groot deel van de wereldbevolking decimeert en de restanten laat leven in een bijzonder onaantrekkelijke omgeving. Huidige tijd: wanneer twee tieners op de vlucht slaan voor een niet zo vriendelijk figuur komt er hulp uit het niets, een groepje vreemde mensen (de Gilgamesh) redt hen uit de penibele situatie en vraagt de twee (Tatsuya en Kiyoko) zich bij hen aan te sluiten. De twee twijfelen ernstig en de situatie wordt er niet beter op wanneer de Gilgamesh worden aangevallen door een drietal andere jongeren. Tatsuya en Kiyoko weten niet wat ze overkomt, beide groepjes blijken een merkwaardige soort krachten te bezitten die varieert van telepathie tot telekinese. Compleet perplex worden ze meegenomen naar een hotel alwaar de the Countess (die betrokken was bij het project bij de tombe) hen opvangt. Ze vraagt de twee zich aan te sluiten bij haar groepje wat strijdt voert tegen de Gilgamesh. Niet zomaar trouwens, Tatsuya blijkt ook over mysterieuze krachten te bezitten (genaamd Dynami) en dat niet alleen, hij is de gekloonde ‘zoon’ van de terrorist die alles in werking heeft gezet. Wanneer bovendien een derde partij (de Mitleid (of Mittlight) Company) zich in het strijdperk geeft ontstaat een strijd die moet zien te voorkomen dat de mensheid het loodje legt en de wereld wordt gezuiverd.

Deze samenvatting had ik nog veel en veel langer kunnen maken, er zitten aardig wat plotwendingen in het geheel (die soms van mijlenver aan waren te zien komen) maar het moet natuurlijk een beetje leesbaar blijven. Het verhaal is op zich aardig maar er zitten teveel elementen in die mij a) absoluut niet konden boeien; b) veel te lang werden gerekt; en c) soms compleet irrelevant waren. Zo worden er in de laatste paar afleveringen een paar onthullingen gedaan waaruit opeens bleek dat het achtergrondverhaal (wat eerst gewoon genegeerd werd) boeiender bleek dan het huidige verhaal. Middels een paar geslaagde flashbacks leren we wat meer over de opgravingen en wat zich daar allemaal afspeelde (de eerste aflevering was in media res) en zien we de oorsprong van sommige van de personages. Erg interessant, maar die twintig afleveringen waarin het verhaal niet vooruit was te branden daarvoor zijn daarmee niet vergeven. Wat me nog meer een beetje dwars zat was de perversiteit die er af en toe doorheen sijpelde, zo zijn Tatsuya en Kiyoko wel heel erg close. Wederzijdse aantrekkingskracht is natuurlijk zo eng niet, maar wel tussen broer en zus natuurlijk. De perversiteit druipt ook af van de manier waarop the Countess omgaat met haar groepje mutanten, het moment waarop ze Tatsuya bijvoorbeeld zoent is gewoonweg smerig. Maar goed, het is natuurlijk nog steeds een Japanse serie en Japanners nemen het niet zo nauw met dat soort dingen. Tel trouwens bovenop het rammelende verhaal de matige en erg statische animatie en de conclusie die ik helaas moet trekken is een makkelijke: geen aanrader.