Tijdreizen en alternatieve dimensies, een combinatie die erg makkelijk een verhaal om zeep kan helpen. De anime Noein trapt echter niet in die val en weet een behoorlijk coherent (voor anime dan) verhaal neer te zetten met bovendien een leuk assortiment personages.

Haruka en haar vrienden vermaken zich als iedere twaalfjarige en hebben ook de zorgen van iedere twaalfjarige. Tenminste, totdat een groepje onbekenden achter Haruka aan lijkt te zitten. Deze groep, ze noemen zich Dragon Knights (en bezitten bizarre krachten), denkt dat Haruka de zogenaamde ‘Dragon Torque’ is, een instrument om de slopende toekomstige oorlog tussen twee verschillende dimensies (La’cryma en Shangri’la) te kunnen stoppen. Vijftien jaar terug in de tijd reizend zetten ze alles op alles om Haruka in handen te krijgen maar één van de Dragon Knights (Karasu, de toekomstige Yu, een vriend van Haruka) besluit haar koste wat het kost te beschermen. Maar niet alleen de Dragon Knights willen haar te pakken krijgen, ook Noein (de grote man in Shangri’la, een alternatieve versie van *spoiler*) zit achter haar aan, zij is volgens hem de sleutel tot de destructie van al het bestaan, in alle universa en dimensies. Zal het Haruka lukken uit handen te blijven van zowel de Dragon Knights als Noein en voorkomt ze het eind van al het bestaan?

De karakteranimatie is wellicht even wennen in deze serie maar over het algemeen genomen ziet het er verbluffend uit. Er wordt wat geëxperimenteerd met verschillende effecten en vooral de animatie tijdens de onvermijdelijke gevechten (vooral de gevechten tussen Shangri’la en La’cryma) is een lust voor het oog. Alleen spetterende animatie is niet genoeg natuurlijk maar Noein biedt een meeslepend verhaal over diverse dimensies. De personages zijn een grote plus in deze serie, ondanks de leeftijd van het groepje van vrienden van Haruka zijn het geen huilerige types (Yu is alleen soms wel heel erg emo) en vooral Haruka zelf is een fantastisch personage (zover een geanimeerd personage dat kan zijn uiteraard). Het enige minpuntje wat ik kan noemen is dat het op zich wat langzaam op gang komt (en de technobabble die soms gebruikt wordt voor het uitleggen van sommige dingen, maar dat komt vooral omdat het verwarrend is). Haruka wordt bijvoorbeeld al vlot meegenomen naar La’cryma (waar ze oudere versies van haar vrienden treft, de Haruka van die dimensie is echter dood) maar is helaas snel weer terug terwijl de setting daar uitnodigde tot een veel langer verblijf. Op het eind gaat het tempo echter omhoog en wordt het verhaal gelukkig zonder afraffelen afgerond (menig anime kan hier een voorbeeld aan nemen). Een absolute aanrader dit.