Het heeft even geduurd maar eindelijk was er een fansubber die de honkbalanime One Outs wilde doen, dus meteen de eerste aflevering maar even gekeken. Blijkbaar had ik nog wat tijd over dit weekend, Michiko to Hatchin en Mouryou no Hako waren ook aan de beurt. Maar dat waren dan ook echt meteen de laatste anime die ik probeer dit seizoen.

One Outs

Wanneer een minor league honkbalpitcher geblesseerd raakt aan zijn arm gaan twee lui op zoek naar een vervangende pitcher als sparringpartner voor één of andere topslagman met een bijzonder obstinaat gevoel voor eer. De twee stuiten op een groepje mensen die een vreemd gokspel spelen. Hierbij is er een pitcher en één slagman die een onderling duel spelen, wanneer de slagman de bal het infield uit slaat wint deze de weddenschap, wanneer de slagman met drie slag uit is of de bal het infield niet uit krijgt is de overwinning voor de pitcher. Blijkbaar loopt er een geniale pitcher rond die één van de twee met drie slag aan de kant zet en een dollar of 40.000 wint. De topslagman komt een dag later de orde op zaken stellen.

O jee, een echte anime voor stoere mannen, tenminste dat moet men gedacht hebben. Praktisch iedereen loopt zo stoer mogelijk te doen en zo stoer mogelijk te praten wat het eigenlijk allemaal een beetje suf maakt. Waarom een producent denkt dat iedere actie van ieder personage tot in detail moet worden uitgelegd is mij een raadsel en eigenlijk is nog een veel groter raadsel waarom iemand deze anime überhaupt zou willen zien. Maar aangezien de eerste aflevering met een cliffhanger eindigt (waar je de afloop van kan raden na het zien van de vooruitblik naar de volgende aflevering) zal ik op zijn minst de tweede aflevering nog even kijken maar ik ga er eigenlijk van uit dat dat meteen de laatste aflevering is die ik zal kijken.

Michiko to Hatchin

Een sexy criminele (Michiko) breekt uit de gevangenis en pikt haar geadopteerde dochtertje (?) op. Het dochtertje zit in een niet al te vriendelijke omgeving, ondanks dat adoptiepapa een priester is (met een gezin?) blijkt het kleine meisje behoorlijk het slachtoffer te zijn van plagerijen. En dan niet alleen qua woorden. Wanneer moeders door de ruit breekt en met haar scooter op de eettafel landt is daar eindelijk datgene waar ze over droomde, vrijheid.

Ik had hier totaal geen verwachtingen bij maar dit was misschien wel de beste openingsaflevering van dit herfstseizoen. Fantastische animatie in ieder geval, de shots zijn wat minder rechttoe rechtaan dan de meeste anime en gecombineerd met de Zuid-Amerikaans aandoende muziek (het speelt zich af in Zuid-Amerika) geeft dat een briljant sfeertje. Ik heb geen idee waar de serie heen wil maar zolang de serie het niveau van deze eerste aflevering weet aan te houden zal ik zeker blijven kijken. Ik ga er van uit dat Michiko en dochterlief op de vlucht slaan, onderweg wat vervelende dingen doen (Michiko is en blijft een crimineel) en wellicht tot inkeer komt door dochterlief. Ik zal het zien.

Mouryou no Hako

Een man reist per trein en blijkt een hoofd in een doos bij zich te dragen. Om het nog wat vreemder te maken blijkt het hoofd te kunnen praten.
Twee meisjes raken innig bevriend, niet op een semi-erotische manier trouwens maar haast op een geestelijk niveau. Om een of andere reden denken ze van elkaar dat ze elkaar zijn op een andere manier (het was niet erg makkelijk te volgen). De aflevering eindigt wanneer één van de twee een ongeluk krijgt met een voorbij rijdende trein en de ander net doet alsof ze haar niet kent. Geheel toevallig was er een politieagent aanwezig op de trein die een nogal vreemd schouwspel meemaakte onderweg.

Dit was ehm… bijzonder. En verwarrend. Ik heb werkelijk geen idee wat er zich allemaal afspeelde maar intrigerend was het allemaal wel. Duister vooral, de vriendschap tussen de twee meisjes en de zaken die ze bespreken zijn redelijk gestoord maar wanneer op het eind één van de twee voor de trein komt (er wordt geïmpliceerd dat het zelfmoord is) wordt het allemaal nog veel vreemder. Wat speelt zich daar toch af? Ik blijf kijken, dit was boeiend genoeg in ieder geval om het nog een paar afleveringen aan te kijken.