Tijd voor de laatste nieuwe anime van het seizoen, One Outs lijkt niemand te willen fansubben, maar misschien probeer ik Kurozuka en Michiko to Hatchin ook nog wel (als mijn nieuwe quadcore binnen is, want die moet gewoon in HD gekeken worden). Vandaag Chaos;Head, een soort van horrorserie, en Tytania, een space opera.

Chaos;Head
Takumi is een jongen die zich liever bezig houdt met gamen dan met sociale omgang en naar school gaan. Wonende in een zeecontainer ergens op het dak van een gebouw vult hij zijn uren met het spelen van spelletjes en het drinken van cola. Niet alleen dat, hij heeft gezelschap van zijn heldin uit zijn favoriete anime, een illusie dus. Op een dag ontvangt hij een gruwelijke foto van een lijk doorboord met een vreemd soort spiezen waarna hij tot zijn schrik op later tijdstip ergens in een steeg hetzelfde tafereel ziet. En een meisje. Met de spiezen.
Van slag, maar niet compleet doorgedraaid, ontmoet hij niet veel later een klasgenote die bij hem langskomt en dezelfde interesses lijkt te hebben. Ze lijkt niet flabbergasted door de leefomgeving waarin hij zit, wat al bijzonder ongewoon is. Nog ongewoner is de schooldag de dag erna, wanneer hij een meisje in de klas ziet zitten die wel verdacht veel lijkt op het meisje wat hij zag bij het lijk.
Ik heb werkelijk geen idee welke kant de serie zal opgaan, aan de ene kant heb je de mysterieuze moord waar Takumi via een foto van te voren al op werd gewezen en aan de andere kant heb je een legertje meisjes die het pad van de otaku pur sang kruizen wat een beetje richting de kant van een harem anime wijst. Er zijn vragen zat, zo vaag als dit was, wat is bijvoorbeeld een illusie en wat niet? De tijd zal het leren en ik kijk het nog even een tijdje aan, mede gezien de aardige kwaliteit van de anime en het horrorthema.





Tytania
Terwijl een delegatie van de machtige Tytania clan de keizer bezoekt (en daarbij een hoog geplaatste ambtenaar om zeep helpt) gaat een deel van de vloot van Tytania de strijd aan met wat men denkt een zwakke tegenstander is. De vijand, onder leiding van Fan Hulic, heeft echter een verrassing in petto; krachtige wapens (die na gebruik ontploffen weliswaar) vermomd als normale schepen maken een snel eind aan het gevecht. De Tytania clan lijkt onder de indruk te zijn van eindelijk een waardige tegenstander.
De vergelijking met Legend of the Galactic Heroes is moeilijk niet te maken, het komt dan ook uit dezelfde stal. Met het verschil dat Tytania een stuk betere animatie heeft dan de 110 afleveringen tellende OVA. Niet vreemd natuurlijk, gezien het leeftijdsverschil. Net als in LotGH gaat één van de kanten in het geschil gekleed in kledij die niet helemaal past bij de sciencefictionsetting maar eerder een paar eeuwen terug in trek was. Niet dat er tot nu toe veel aandacht is geweest voor de maatschappij waarin men leeft overigens, de eerste aflevering was enkel een korte introductie. De serie blijf ik overigens zeer zeker verder kijken, space opera blijft toch één van mijn favoriete genres al biedt Tytania in de eerste aflevering niet zo heel erg veel op dat gebied, politieke spelletjes en een enkel (massaal) gevecht die net als in zowat iedere sciencefictionserie compleet 2-d is.






(4.83 out of 5)