Op het lijstje met anime wat ik zou gaan proberen het vierde kwartaal was ik de serie Casshern Sins zowaar vergeten. Een remake van een serie uit 1973 die ik alleen ken van naam, maar het idee sprak me wel aan. Meteen Hyakko maar gekeken, kwam ook niet op het lijstje voor, maar ach… als je dan toch bezig bent, Toradora! kon er ook nog wel bij.

Casshern Sins

Een mens (of niet? hij ziet er in ieder geval uit als een mens) is in gevecht met een zooi robots die er naar eigen zeggen op uit zijn om de mens (of niet?) te vernietigen en/of op te eten. De mensachtige (Casshern genaamd) wint het gevecht maar hij vraagt zich af waarom de robots achter hem aanzitten en wat ze met hem willen. En wie of wat is hij precies? En wie is de dame die hem lijkt te kennen? En wie is Luna? En waarom doodde hij Luna?

Een duistere post-apocalyptische setting met briljante achtergronden is het speelveld van deze anime die meer lijkt te gaan bieden dan simpel wat gevechten tussen robots en Casshern. Er zitten zoveel aanknopingspunten in deze eerste aflevering dat ik me absoluut geen zorgen maak over het verhaal van de serie. De animatie is bovendien van een redelijk hoog niveau en de muziek meeslepend. Ik blijf absoluut kijken.

Hyakko

Een high-school comedy waar een meisje verdwaalt op haar nieuwe school en al zoekende een drietal klasgenotes tegen het lijf loopt die ook verdwaald zijn en op het eind een klein blundertje maken (een leraar aanvallen).

De eerste aflevering begon behoorlijk traag maar werd naar het eind toe wat interessanter door de toevoeging van de laatste twee personages. Er zat zat humor in (de vier zijn duidelijk compleet verschillende personages met ieder hun eigen trekjes), de animatie is prima voor elkaar maar er zat simpelweg te weinig in om mij verder te laten kijken. High-school humor in anime is gewoon mijn ding niet volgens mij, bovendien irriteerde ik me aan de ultieme meisjesstem (whiny) van één van de seiyuu, wat erg vreemd is, aangezien dezelfde seiyuu Haruhi Suzumiya deed.

Wat nog vreemder is:

Toradora!

Een high-school anime waarin twee mensen een geheim van elkaar kennen en de twee, een jongen (Ryuuji Takasu) en een meisje (Taiga Asaka, met de bijnaam Palmtop Tiger), elkaar zullen helpen met het vinden van hun liefde. Zichzelf hierbij helpen lukt niet helemaal schijnbaar.

Wat hier zo vreemd aan is? Deze vond ik wel amusant. Deze eerste aflevering vermaakte me van begin tot eind door de vreemde humor. Ryuuji wekt angsten op bij iedereen (zelfs de lerares is bang voor ‘m) terwijl het gewoon een normale jongen is en iedereen bang is voor Taiga (die klein is, vandaar Palmtop Tiger) en dat is enigszins terecht (ze slaat Ryuuji knock-out bijvoorbeeld). Amusante humoristische dialogen en gebeurtenissen tussen de twee die soms gewoonweg absurd zijn, zoals Taiga die midden in de nacht bij Ryuuji inbreekt om een verkeerd geplaatste liefdesbrief terug te halen (want Taiga is nogal onhandig). De animatie is verder prima, muziek is oké en dit keer (tot nu toe) geen whiny schoolmeisjes, ik kijk zeker verder.