B Gata H Kei

Het is toch wat om een jong meisje te zijn als Yamada, 15 jaar oud en fantaserend over een honderdtal seksvriendjes. Probleem is, mejuffrouw is nog maagd en is op zoek naar de prins op een wit paard om haar te bevrijden van die o zo zware last die maagdelijkheid heet. Nou ja, prins op een wit paard, ze kiest een doorsnee klasgenoot die door het overgrote deel van de school over het hoofd wordt gezien. Yamada heeft echter nog een probleem, het lukt haar maar niet om een geschikt moment te vinden om het mannelijke geslachtsdeel van Takashi Kosuda in haar vrouwelijke geslachtsdeel te laten verdwijnen. Iedere keer komt er wat tussen, is het niet het verkeerde moment dan is het wel haar angst voor zijn opspringende piemel (erg handig als je ontmaagd wilt worden, schrikken van een erectie). Yamada is echter vastberaden in haar zelfbedachte missie om het bed met Kosuda te delen en zet alles op alles om samen met hem het pad der liefde te bewandelen. Want ja, er is sprake van ‘liefde’. Yamada wil in eerste instantie enkel rampetampen met Kosuda maar al snel blijkt dat ze gevoelens voor hem heeft ontwikkeld. Hoe nu verder?

In eerste instantie liet ik deze anime na de eerste aflevering voor wat het was maar na wat ‘lovende’ kritieken toch maar gewoon afgekeken en ondanks dat er wat haken en ogen aan deze serie zaten heb ik er toch redelijk met plezier naar gekeken .

Maar beginnen met die haken en ogen; het is dat het ‘maar’ animatie is want een minderjarig meisje zoekend naar een bedpartner is nou niet bepaald een thema waar bepaalde groeperingen blij van zullen worden. ‘Gelukkig’ maar dan dat het eigenlijk nooit verder komt dan enkel de fantasie van Yamada, want na afloop van de twaalf afleveringen is het met haar maagdelijkheid net zo gesteld als voor de serie. B Gata H Kei is eigenlijk niets meer of minder dan een romantische komedie die qua schunnigheid niet in de buurt komt van een serie als bijvoorbeeld Kiss x Sis. Yamada praat er enkel over, daadwerkelijk rampetampen vindt niet plaats. Eigenlijk is de serie behoorlijk onschuldig, ondanks het wat pikante karakter is bijvoorbeeld eigenlijk totaal geen (onnodige) fanservice te bekennen en wordt alles een beetje simplistisch gehouden dankzij de toevoeging van een ‘seks-god’ (een miniatuur versie van Yamada met snor die om de haverklap irritante opmerkingen maakt), idioot domme (en kinderachtige) vormen van censuur (niet dat ik tegen de censuur ben maar dit was gewoon… dom) en om heel eerlijk te zijn vond ik Yamada maar een irritant personage.

Altijd lastig, een hoofdpersonage wat me irriteert. Haar gedrag was wellicht humoristisch bedoeld met de wijze waarop haar arrogantie (want dat is ze) een schril contrast vormt met haar onzekerheden en haar onvermogen niet in gillen uit te barsten bij het aanzien van een erectie, mij stond het behoorlijk tegen. Natuurlijk is haar arrogantie maar een masker want mejuffrouw ziet het buurmeisje (Mayu Miyano) van Kosuda als concurrente. Nu had ik als ik Kosuda was eigenlijk wel gekozen voor Miyano (girl next door types bevallen me nou eenmaal beter dan schreeuwerds) maar Yamada is het populairste meisje van de klas en dat weet ze zelf ook wel, natuurlijk kiest Kosuda voor haar. Dat Yamada zich niet meteen beseft trouwens dat ze Kosuda leuk vindt (anders zou je je er niet druk om maken dat een sul als Kosuda mogelijk een ander meisje kiest) is ook een voorbeeld van een kant van Yamada die me wat irriteerde. Stiekem hoopte ik dat Yamada op een avond mee zou worden genomen door een groep boos kijkende Yakuza die haar vervolgens helpen haar dromen waar te maken (honderd seksvriendjes, op één avond, in een grote zaal) waarna Yamada zwanger raakt, verstoten wordt door haar ouders, vrienden en verdere familie en haar leven verder slijt als crackhoer.

Maar dat zat er helaas niet in.

De komst van Kyoka Kanejou, een rivale van Yamada als het aankomt op looks en populariteit, brengt een klein beetje vuur in het verhaal wanneer de twee de strijd vol aan gaan en Kanejou het plan heeft de vriend van Yamada af te pakken (zonder in eerste instantie te weten wie hij is of Yamada er überhaupt één heeft). Dat vuur wordt echter heel snel weer geblust door Kanejou neer te zetten als zo mogelijk een grotere bitch dan Yamada en haar stiekeme verlangen om het bed te delen met haar broer doet haar personage ook weinig goeds. Overigens is dat verlangen nu weer ook niet zo heel stiekem aangezien Kanejou een deel van haar woonruimte heeft ingericht als shrine voor haar broerlief. Uiteraard blijkt broerlief Yamada wel leuk te vinden om zo olie op een onbelangrijk vuurtje te gooien. Yamada heeft echter besloten dat Kosuda haar levende dildo zal worden en niet die door vele meisjes aanbeden broer van Kanejou, want het is natuurlijk liefde.

Het meest normale personage in deze serie is wellicht Miharu Takeshita, de beste vriendin van Yamada. Takeshita komt een stuk volwassener over dan het grootste deel van de personages en is dan ook de enige die iets van een normale en stabiele relatie heeft. Helaas gebruiken de producers van de serie haar nogal eens als deadpan snarker om de domme geilzucht van Yamada te benadrukken, wat erg spijtig is.

Is er eigenlijk wel wat positiefs (ik merk dat het makkelijker is om de zwakke punten op te noemen)? Ja natuurlijk, de humor kent op zich een goede timing en er wordt redelijk veel humor gehaald uit de mislukte pogingen van Yamada Kosuda te ontmaagden en de wegen die ze er voor wil bewandelen zijn wel grappig gevonden. Neem de laatste aflevering waarin de wanhopige Yamada zich als zuster voordoet om Kosuda te plezieren in het ziekenhuis, alwaar hij ligt omdat hun avontuur in een hotel iets anders liep dan gepland, als voorbeeld. Al met al toch wel met plezier naar gekeken, ondanks de redelijk grote hoeveelheid minpunten.

Wat vond jij van B Gata H Kei?