Garden of Sinners 2: Murder Speculation (part 1)

In een rustig stadje vinden een paar gruwelijke moorden plaats. De politie tast volkomen in het duister wie of wat er achter de moorden zit, zoals het een goed politiekorps betaamt. Scholier Mikiya Kokutou probeert ondertussen een vriendschap op te bouwen met Shiki Ryougi, een jongedame met een redelijk apart gevalletje van dissociatieve identiteitsstoornis. Een identiteitsstoornis die wel eens in verband kan staan met de voorgenoemde moorden.

Garden of Sinners 2: Murder Speculation (part 1), aka Kara no Kyoukai 2: Satsujin Kousatsu speelt zich chronologisch af voor de eerste Garden of Sinners film (getiteld Overlooking View) en dat is duidelijk merkbaar. In mijn korte stukje over die film repte ik er al over dat je midden in het verhaal wordt gedropt en deze film gaat terug naar het begin en laat de eerste stappen zien in de ontwikkeling van de relatie tussen Shiki en Mikiya. Hoewel er nog steeds niet echt wordt uitgelegd wat Shiki nou precies is en wat ze kan (daarvoor kun je volgens mij ook Shingetsutan Tsukihime bekijken) maar het zijn wel wat puzzelstukjes waar je wat aan kan hebben. Ik ben overigens niet helemaal fan van deze opbouw, de films in chronologische volgorde bekijken lijkt me wat logischer allemaal.^[1]

Qua verhaal is het wat magertjes eigenlijk, het stelt allemaal bar weinig voor en het lijkt meer gestoeld op sfeer dan daadwerkelijk een verhaal wordt verteld. Voor mijn gevoel had dit net zo goed een OVA van 25 minuten kunnen zijn want men neemt wel riant de tijd om eigenlijk maar heel weinig te vertellen. Ik lag halverwege half te pitten en dat is niet echt een goed teken. Kop koffie, beetje terugspoelen en weer verder kijken.

De film is overigens best vermakelijk (ondanks het lome tempo), de animatie is net als in de eerste film redelijk goed en het gebruik van licht (en schaduwen) geven de film een wat duister sfeertje mee die prima past bij de film. Geen überlollige super deformation of felle kleuren hier, dat zou er dan ook zeker niet bij passen. De achtervolging in het bamboebos was een puik stukje anime in ieder geval, daar zie ik graag meer van.

Deze film is in mijn ogen niet echt iets wat ik me over een jaar of tien nog zal herinneren (gelukkig blog ik er over zodat ik het altijd kan teruglezen) maar het heeft me genoeg weten te vermaken om de rest van de films te gaan kijken .