Ichiban Ushiro no Daimaou

Akuto Sai is voorbestemd ‘Demon King’ te worden, tenminste, dat wordt hem verteld door een vreemde vogel wanneer hij een onderzoekje krijgt tijdens de eerste dag op zijn nieuwe school. Iedereen wordt spontaan bang voor hem op één jongedame na: Junko Hattori. Junko voelt zich eerder op d’r spreekwoordelijke pik getrapt na ‘bevriend’ te zijn geraakt tijdens een treinreis richting school. Hoewel iedereen hem met argusogen^[1] bekijkt zijn er ook mensen die Akuto voor hun eigen karretje wil spannen. Akuto bewandelt echter zo zijn eigen pad en is niet echt van plan dat te doen wat van hem ‘verwacht’ wordt, zal hij de vooroordelen tegen hem weten te overwinnen?

Wat begon als een bijzonder amusante serie met lekkere off-beat humor eindigt helaas een beetje in een stuurloos zooitje. Vreemd genoeg komt het dit keer door het toevoegen van een poging tot een verhaal. In eerste instantie is alles lekker vrij, worden er leuke personages geïntroduceerd, is er leuke humor (soms schaamteloos seksistisch) maar zodra men toe probeert te komen aan een plot blijft er weinig meer over. Maar om nou te zeggen dat Ichiban Ushiro no Daimaou een ondoordringbaar plot heeft?

Nee, dat ook weer niet.

Akuto wordt al gauw door iedereen gewantrouwd en de vooroordelen die heersen worden door hem bijna keer op keer bevestigd, wat natuurlijk wel ergens te verwachten was. Maar dat geeft niets op zich, de mensen om hem heen maken het er wel leuker op. Zoals Junko, die niet helemaal weet wat ze nu met hem aanmoet en hem stiekem wel mag, ondanks dat ze weet dat ze tegen hem zal moeten vechten. Of Korone, een androïde meisje wat hem vergezelt en eigenlijk hem constant uitdaagt’ met niet helemaal koshere opmerkingen. De lichtelijk seksistische getinte opmerkingen van haar zijn in het begin eigenlijk bijzonder geslaagd maar gaandeweg verliest het zijn stoom en verdwijft Korone ook wat meer naar de achtergrond. Gelukkig is daar nog Keena Soga, een meisje wat een grote rol speelt in het verloop van het verhaal en bij wie de producers niet schromen haar naakt door het beeld te laten drentelen. Als deze anime ergens in uitblinkt is het dan ook wel naaktheid ten toon spreiden. Ik ben er niet vies van maar ze doen het hier vooral zonder reden, misschien bij Keena wat minder, maar Junko’s borsten verschijnen met regelmaat in beeld zonder echt goede reden. Aan de andere kant, moet er echt reden zijn om borsten te tonen? Vreemd genoeg laten ze het bij één dame bij wie je het zou verwachten juist achterwege.

Zodra het plot echter daadwerkelijk in gang wordt gezet zakt de serie in elkaar, de humor ebt weg en wordt vervangen door standaard geneuzel met magie, wat magische beesten en plannen in plannen in plannen. Spijtig, de setting was eigenlijk best aardig, magie in een wereld waar voorbeelden zijn van geavanceerde technologie, een pseudo-legende (inclusief zwaard die door een ‘geroepen’ held kan worden gebruikt), niets origineels verder eigenlijk, maar het werkte ergens wel. Het is niet ze goed hun best doen naar het eind toe trouwens, de greep één van de kwijlvriendjes van Akuto een soort van held te maken d.m.v. een power-suit was ergens goed gevonden maar het werkte gewoon simpelweg net niet. Het toonde eigenlijk meer aan dat deze anime een mengelmoes was van allerlei stijlen en dat maakte het geheel toch wat rommelig.

Een aardig tussendoortje, meer dan ook niet.