Kieli (manga)

De jeugdige Kieli is een beetje een buitenbeentje op haar school, ze heeft eigenlijk geen vriendinnen en spendeert haar tijd liever met Becca. Toch een vriendin? Niet echt, mejuffrouw is een geest. Kieli kan namelijk sinds haar jeugd de geesten zien van overledenen (zo ongeveer sinds ze de moord op een undying (de ironie) meemaakte). Op een dag treft ze een andere undying op haar pad, Harvey, een ontmoeting die haar leven voor eens en altijd zal veranderen.

Even een hele summiere samenvatting, diverse plotpunten komen in de rest van de review wel naar voren. Laten we maar gewoon beginnen met de originaliteit; die is eigenlijk ver te zoeken. Ik bedoel, een meisje wat geesten kan zien? Daar zijn toch wel genoeg voorbeelden van. Nee, deze tweedelige manga moet het niet hebben van de originaliteit, meer van de personages. Kieli bijvoorbeeld, veertien jaar, een eenling, maar lang niet zo’n irritant jengelend kind als je zou verwachten. Wellicht dat ze wat volwassener overkomt door haar ‘gave’ (die je met weinig fantasie net zo goed een vloek kan noemen) maar aan de andere kant is ze soms ook behoorlijk naïef. Zo is ze maar moeilijk in staat de werkelijkheid te scheiden van de spookbeelden die ze ziet. ‘Gelukkig’ voor haar achterhaalt het ‘echte’ leven haar al gauw, het avontuur wat ze beleeft met Harvey toont haar de harde werkelijkheid. De harde werkelijkheid achter wat Kieli als klein meisje al meemaakte, zich onbewust wat er zich voor haar ogen afspeelde.

De undying staan te boek als de verschrikkelijke moordmachines in een oorlog uit het verleden en onder leiding van de kerk wordt er jacht gemaakt op de paar overgebleven exemplaren. Maar wat is nu precies de reden van deze jacht? Waarom jagen ze achter Harvey aan? De waarheid hierachter is haast onmenselijk, maar undying zijn ook niet echt menselijk natuurlijk. Hun harten zijn vervangen door een aardig krachtbron die hen in staat stelt binnen onafzienbare tijd zo op het oog dodelijke wonden te regenereren (zonder dat het ze mana kost). Die krachtbron is ook precies de reden waarom er jacht wordt gemaakt op de undying. Gemaakt van een schaars materiaal, een dergelijk item is voor iedereen waardevol. Dat daar onder het gezag van de kerk jacht op wordt gemaakt is natuurlijk ironisch, maar Kieli mijmert sowieso al over god en het al dan niet aanwezig zijn daarvan. De wereld om haar heen doet haar in ieder geval beseffen dat wat er gebeurt goddeloos is.

Er is overigens nog een derde belangrijke personage en dat is ‘corporal’, een geest die zich genesteld heeft in een oude radio. Naar alle waarschijnlijkheid een slachtoffer van Harvey tijdens de oorlog (die zijn tol heeft geëist op de planeet, maar dat wordt hier niet echt belicht op zich) en op zoek naar een laatste rustplaats, vergezeld door die zelfde Harvey. Het is opmerkelijk te noemen dat een personage wat niet meer is dan een radio zoveel karakter meekrijgt en dat is echt een pluspunt in deze manga.

Deze manga is gebaseerd op de eerste light novel met dezelfde titel (die ik later nog eens bespreek) en weet eigenlijk van begin tot eind wel te boeien. De illustraties zijn overzichtelijk en nergens dreigt het te ontsporen in een wirwar van beelden (sommige manga zijn stukken lastiger te volgen). Qua character design valt er ook weinig te klagen en Kieli is t.o.v. de illustraties in de light novel een stuk cuter eigenlijk. Past perfect bij haar wat naïeve gedrag wat dat betreft. Er zit ook aardig wat geweld in en de bijbehorende illustraties schuwen niet dat ook duidelijk te maken.

Het meest amusante aan de manga is de ontwikkeling van de (wat ongemakkelijke) vriendschap tussen Kieli en Harvey. Zij is blij eindelijk iemand te treffen die haar ergens begrijpt en hij is (ondanks het zelf niet te willen toegeven) blij een levende metgezel te hebben. Geen romantiek tussen de twee, tenminste, niet op een wijze die wenkbrauwen zou doen fronzen. Minder amusant vond ik overigens dat bijna ieder hoofdstuk begon met zowat de zelfde infodump. Vergeetachtige lezers? Paginavulling?

Al met al een vermakelijke manga. De achtergronden van het verhaal worden dan wellicht niet helemaal belicht (wat in het boek ook (nog) niet gebeurt) maar het verhaal wat er is weet te boeien. Een aanrader wat mij betreft.