Kimi ni Todoke

Sawako is een beetje een eenling. Op school vindt iedereen haar eigenlijk maar een vreemd meisje en het gerucht gaat dat ze contact heeft met geesten. Het gevolg is dat Sawako (die gekscherend Sadako wordt genoemd) niet echt sociale eigenschappen heeft om over naar huis te schrijven. Met regelmaat komt ze nogal vreemd uit de hoek, wat haar ‘imago’ alleen maar versterkt. Gelukkig voor haar is niet iedereen in haar klas zo, twee jongedames trekken hun stoute schoenen aan en zoeken contact met haar. En dat niet alleen, er is ook een jongen die haar wel interessant vindt. Hij is stiekem wellicht een beetje verkikkerd op het rare meisje, dit naar aanleiding van haar zeldzaam geopenbaarde glimlach. Dankzij vooral deze drie opent Sawako zich steeds meer voor anderen en het rare meisje blijkt toch gewoon vooral een gewoon meisje te zijn. Wel eentje die nogal emotioneel wordt wanneer mensen haar aandacht schenken, maar dat is gewenning. Sawako wordt zich langzaam ook bewust dat ze warme gevoelens koestert voor Shouta Kazehaya (de jongen die haar ook wel lief vindt), maar hoe ze hier mee om gaat is voor haar helemaal een raadsel natuurlijk. Bovendien is er een kaper op de kust, een meisje wat gemene spelletjes wil spelen om haar prins op het paard te scoren. Zal Sawako dit winnen?

Een komedie die uitermate leuk begint maar naar het middelpunt toe aardig wat stoom begint te verliezen om de draad vervolgens weer op te pakken en eigenlijk gewoon goed te eindigen. Nou ja, goed. Spoiler: er wordt de hele tijd opgebouwd naar een romantische climax tussen Shouta en Sawako maar een kus kan er geen eens van af. En eerlijk gezegd vond ik dat bijzonder matig. Het biedt natuurlijk ruimte voor een tweede seizoen van Kimi ni Todoke maar met een enkele kus was deze vijfentwintig afleveringen tellende serie eigenlijk helemaal af geweest. Waarom kussen de twee dan niet? Blijkbaar is Shouta ondanks zijn redelijk open karakter en spontaniteit onzeker. Of gewoon voorzichtig natuurlijk. Maar zo’n lange opbouw en dan geen pay-off geven is toch wel een minpunt in mijn ogen. Mijn beoordeling dan alvast: , met een kus waren het er vier geweest. Einde spoiler.

Ik vond eigenlijk sowieso wel dat het hele gedoe tussen Shouta en Sawako voor geen meter opschoot, ze draaien beiden om de boel heen en komen maar niet uit voor hun gevoelens. Blijkbaar zijn die twee ook de enige twee die niet zien dat ze gevoelens voor elkaar hebben want voor de rest is het overduidelijk. Hoewel het zijn charmes ook wel weer heeft (en ergens ook wel herkenbaar is) zit er toch wel een houdbaarheidsdatum aan. Gelukkig maar dat een deel van de serie niet zozeer over die twee ging maar over vriendin Chizu(ru) die een oogje heeft/had op de broer van klasgenoot Ryuu terwijl Ryuu Chizu wel ziet zitten. Dit bood interessant materiaal met een mooi eind zonder in de val te trappen Chizu en Ryuu een stel te laten worden. Dat kon ik wel waarderen, een verhaal met een soort van happy end zonder een lading kaas er over heen te gieten.

Ik zat me halverwege de serie nog af te vragen waarom ik dit keek maar aan het eind van de rit was dit toch wel omgeslagen in een positiever sentiment. Dit mede ook door de toch wel weer bijzonder aardige animatie van Production I.G., speels met kleurgebruik om emoties en gedachten te accentueren maar helaas ook wel weer een beetje te veel met deformed personages, waar ik nooit fan van ben geweest. Characterdesigns vond ik even wennen, niet alledaags maar toch zeker niet zonder zijn eigen charmes. Maar zoals zo vaak went dat behoorlijk snel en doet het er verder eigenlijk niet eens zo toe. Op het moment dat er sneeuw gaat vallen geniet je toch wel van het gehele plaatje, dat zag er weer eens bijzonder fraai uit.

Nu klinkt al het bovenstaande wellicht lichtelijk negatief maar over de gehele breedte gezien heb ik me hier toch prima mee vermaakt, een hoogvlieger zou ik het echter niet noemen.

Wat vond jij van Kimi ni Todoke?
(9 votes, average: 4.44 out of 5)
 Loading ...