Met één of andere voetbalvereniging uit Tokyo gaat het sportief gezien niet echt van een leien dakje, winnen gebeurt niet, de fans beginnen te morren (en weg te blijven) en managers komen en gaan. De zoektocht naar een manager c.q. coach die het team kan laten winnen leidt naar Engeland, waar een voormalig speler van het Japanse team furore heeft gemaakt als manager van een nietszeggend clubje wat binnen de kortste keren een aardig balletje mee trapte in de FA cup. De fans zijn hem echter niet vergeten, de voormalig sterspeler koos ooit voor het grote geld en dat nemen sommige fans hem niet in dank af. Op zijn eerste werkdag zorgt hij in ieder geval voor wat opschudding door tegen de snelste spelers van het team te zeggen dat zij het nieuwe basisteam zullen vormen. Aan de oud-gedienden de taak in een onderling duel te laten zien dat Takeshi Tatsumi de verkeerde keuze heeft gemaakt.
Ik had van te voren het idee dat ik even circa vijfentwintig minuten naar deze anime zou koekeloeren, wat screenshots zou maken en een stukje zou tikken om hier vervolgens nooit meer naar om te kijken maar helaas viel me dit niet eens tegen. Helaas? Ja, helaas, ik hou mezelf ieder kwartaal voor om eigenlijk zo min mogelijk anime te blijven volgen om eindelijk eens die voorraad ongekeken anime op DVD te kunnen wegwerken maar het komt er maar nooit van. Wellicht zou ik gewoon eens moeten ophouden met (bijna) iedere nieuwe anime een kans te geven maar dat zie ik ook weer niet heel erg snel gebeuren. Ook deze anime laat ik vooralsnog niet vallen.
Is het allemaal zo uniek of leuk dan? Nee, dat ook weer niet direct. Het lijkt de zoveelste variant op het alom gebruikte uitgangspunt van een groepje verliezers wat gaat winnen. Zelfs de naam van de anime wijst hier naar. Het is vooral de eigenzinnige coach die het boeiend maakte, plus de wat off-beat humor die er in zit. Zoals een volwassen vent die hoort dat Tatsumi de nieuwe coach is van het team en vol enthousiasme (met een passend muziekje) naar een vriend rent om dit te vertellen om vervolgens weer met beide voetjes op de aarde terecht te komen wanneer hij wordt gevraagd of het team daar echter beter van gaat voetballen. Het is niet buikpijn opwekkende slappe lach humor maar ik hou wel van dit soort kleine dingetjes.
Zoals het een sportanime betaamt mag er vooral niet veel gebeuren dus eindigt aflevering één ergens halverwege de eerste training. Ik hoop dat deze serie niet vervalt in het gebruikelijke één wedstrijd per drie (of wat dan ook) afleveringen ritme want dan haak ik alsnog snel af. Er staat al genoeg anime op mijn kijklijst waarin gevechten c.q. wedstrijden meerdere afleveringen duren, daar hoeft er niet nog één bij.
De animatie was verder prima voor elkaar, maar ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe een voetbalwedstrijd er uit zal gaan zien. Al vermoed ik dat dat net zo sloom zal zijn als bijvoorbeeld in Major een honkbalwedstrijd is. Je moet toch ergens je dramatische momenten kwijt kunnen. 
(2 votes, average: 4.50 out of 5)
Loading ...
Loading ...