Wanneer Otonashi bijkomt van het één of het ander ziet hij een jongedame (Yuri) een geweer richten op een lieflijk uitziende dame. Yuri probeert hem ondertussen te rekruteren voor een ‘battlefront’ wat vecht tegen de lieflijk uitziende dame die ze Tenshi (Angel) noemt (of eigenlijk tegen god). Blijkbaar is Otonashi dood en is hij terecht gekomen in een/het leven na de dood. Een bestaan waar een groot deel van de bevolking bestaat uit een soort van NPC’s en de overledenen die het allemaal maar best vinden ‘gewist’ worden. Yuri en haar battlefront proberen dat te voorkomen en doen hun best juist Tenshi te wissen. Otonashi staat niet bepaald te springen bij het idee, sowieso weet hij niet precies wie hij is dankzij waarschijnlijk verwondingen aan zijn hoofd bij zijn ‘echte’ dood maar hij besluit zich aan te sluiten bij Yuri en haar groepje, tenminste, tot hij zich wat meer herinnert. De eerste operatie waar Otonashi aan mag deelnemen is er één om een soort van voedselbonnen (meal tickets) te verkrijgen.
Voor een eerste kennismaking was dit eigenlijk maar een vreemde aflevering, alsof het niet kan kiezen of het een serieus verhaal wil vertellen of gewoon een komedie wil zijn. De humor was oké, daar niet van, maar soms nogal vergezocht. Neem nu bijvoorbeeld de hele operatie waar Otonashi aan deel neemt, met grof geschut wordt een rockconcert ‘beveiligd’ tegen de komst van Tenshi waarbij het uiteindelijke doel het bemachtigen van meal tickets blijkt te zijn. Is dat niet wat overdreven allemaal? Yuri begon de aflevering met een half ideologisch verhaal over de strijd tegen Tenshi en dan komen ze met dit, niet helemaal mijn ding zeg maar. Sowieso komt de humor op vreemde momenten, zoals Otonashi die nog even een paar keer om zeep wordt geholpen, ter illustratie dat je niet meer dood kan gaan als je al dood bent (lees: weer tot leven komt).
Een serie die zo tussen neus en lippen wat zinnetjes over reïncarnatie de ether insmijt om vervolgens de (grappige) introductie te doen van een brilduwende jongeman die gewoon dom is (brilduwen wordt vaak gebruikt om een intelligent type uit te beelden). Het probeert derhalve wat clichés te breken maar erg geslaagd vind ik het nog allemaal niet. Uiteraard zal ik het nog wel even een kans geven, de animatie was op zich prima in orde en het biedt op zich een potentieel interessant verhaal maar het moet wel iets meer richting krijgen voordat het echt zal gaan klikken. 
(5 votes, average: 4.40 out of 5)
Loading ...
