Reinhard von Müsel is de zoon van een arm lid van de adel. Na het overlijden van zijn moeder trekt hij samen met pa en zuslief ergens een woning (niet echt van belang waar die woning staat). Hij raakt vervolgens bevriend met zijn roodharige buurjongen, Siegfried Kircheis (die zuslief door een raampje bewonderde, de smeerlap). Wanneer zuslief Anerose door zijn pa wordt verkocht aan de keizer is Reinhard woedend. Hij besluit het leger in te gaan, zich heel snel omhoog te werken om zo een poging te kunnen wagen zijn zus terug te kunnen krijgen. Dit plan verloopt spoedig maar niet geheel vlekkeloos, er zijn aardig wat hindernissen te overbruggen. Gelukkig voor hem is Kircheis immer aan zijn zijde.

Wat de fuck was dit?

Het begin van deze film is bekend terrein, het hele verhaal van Reinhard, Annerose en Siegfried hebben we in de OVA al gezien. Toen waren Reinhard en Siegfried wellicht ook al borderline gay maar in ieder geval was de animatie beter (ze zien er gewoon anders uit in deze film) en klonken ze niet als twee psychopaten. Echt, de twee rennen wat af en dat gaat gepaard met een vreselijk irritant gelach wat een normaal mens doet rillen, zo ongemakkelijk klinkt het. Niet alleen zijn de twee knaapjes anders geanimeerd, ook vriend (of vijand, ligt aan het standpunt) Yang Wenli komt er niet ongeschonden vanaf. Bij hem was de seiyuu bovendien anders en hij klonk in de verste verte niet als de Yang die we kennen uit de OVA. Het zou trouwens ook zo maar kunnen dat ook Reinhard en Siegfried een andere seiyuu hadden maar dat is me dan wat minder opgevallen. Bij Yang ligt het er dik bovenop en dat maakt hem een compleet ander personage dan je gewend bent.

De meest opvallende afwijking is toch wel Iserlohn Fortress, wat in deze film lijkt op een metalen bol in plaats van het soort van vloeibare oppervlak uit de OVA. Of ze hier nu bewust de look van de Death Star hebben proberen te kopiëren weet ik niet maar dit in combinatie met de afwijkende karakteranimatie geeft je het idee dat je naar iets heel anders kijkt. Alsof ze een compleet nieuw team hebben ingezet voor de film die geen seconde van de OVA heeft gezien. Zelfs de design van de ruimteschepen, tijdens de (eigenlijk ‘een’, het is al de vijfde alweer geloof ik) slag bij Iserlohn, leek me compleet anders. Dat laatste is niet noodzakelijkerwijs een slecht punt overigens, beetje variatie mag best.

Tja, en dan het verhaal zelf. Legend of Galactic Heroes: Golden Wings begint ergens, bouwt wat op maar er zit eigenlijk geen einde aan. Tenminste, geen bevredigend einde. Als je de OVA hebt gezien ken je dit verhaal al en is het enige nieuwe wat je ziet wat scènes van het lastige pad wat Reinhard en Siegfried bewandelen. Zoals bijvoorbeeld de verschrikkelijk creepy gozer die zogenaamd de twee komt inspecteren maar uit is op wraak omdat Annerose de favoriete concubine is geworden van de keizer en het voormalige favoriete lopende zaadreservoir daar niet van gediend is. Het levert een aardige vechtscène op ergens in Iserlohn Fortress, compleet met diepe schacht. Waar zagen we dat eerder? Dat deel is wat de film nog enigszins het kijken waard maakt overigens. De slag rondom Iserlohn en de schermutselingen tussen Reinhard, Siegfried en de aanhangers van het slaapje van de keizer weten nog wel te boeien maar het maakt van dit uur durende geval nog steeds geen goede film.

Mijn beoordeling:

Wat vond jij van LoGH: Golden Wings?
(1 votes, average: 3.00 out of 5)
 Loading ...