Als het op anime komt zijn er een aantal personen die een streepje voor hebben in mijn visie, Hayao Miyazaki en Satoshi Kon met name. De laatste produceerde een aantal van mijn persoonlijke favorieten zoals Perfect Blue en Paranoia Agent. Misschien wel zijn beste werk tot op heden vind ik echter Millennium Actress, een heerlijk surrealistisch werkje, zoals eigenlijk al zijn films (op Tokyo Godfathers na wellicht).
Een filmproducent maakt een documentaire over een beroemde actrice, Chiyoko. Onderhand gepensioneerd en wonend op een afgelegen plek weet de producent haar levensverhaal aan haar te ontlokken welke middels flashbacks wordt getoond. Op jonge leeftijd hielp ze een dissident waar ze als een blok voor viel en haar levensverhaal bestaat dan ook vooral uit de zoektocht naar haar ware liefde, niet wetend (maar wel vermoedend, maar dat houdt haar niet tegen) dat deze inmiddels niet meer leeft.
Deze (beknopte) omschrijving doet echt werkelijk totaal geen eer aan de film maar globaal genomen is dat zo’n beetje wel het verhaal. Millennium Actress weet echter een unieke combinatie te maken van het levensverhaal van Chiyoko en scènes uit de films waarin ze acteerde. De overgang van deze zaken is zo vlekkeloos dat je op een gegeven moment eigenlijk niet meer weet wat nu wat is. De film lijkt wel een reis, een bijzonder boeiende reis bovendien waarin de crew die nu de documentaire filmt op verscheidene plaatsen in het verhaal wordt betrokken (om het nog wat surrealistischer te maken) en daarin zelfs een actieve rol heeft, gevoed door de warme gevoelens van de producent voor de actrice heeft. Uitstekende animatie, een inventieve manier van vertellen en een meeslepend verhaal, Satoshi Kon is duidelijk op dreef hier.
(No Ratings Yet)
Loading ...
(4.83 out of 5)