Sushi Go!
Geschreven door op 12/09/2015 in de categorie Spellenhoek.

Soms vraag ik me wel eens af of ik niet een liefhebber ben van teveel dingen. Ik kijk graag anime, films en series; ik speel graag computerspelletjes; lezen doe ik ook nog wel eens; en als klap op de vuurpijl speel ik ook graag bord- en kaartspelletjes. Ik droom er dan ook van om de hoofdprijs in de Staatsloterij te winnen, want dan is werken niet meer aan de orde en kan ik wat meer tijd besteden aan al die zaken. Zoals een bekende Nederlandse zanger ons al eens vertelde zijn de meeste dromen echter bedrog en zal ik al mijn hobby’s veelal in ’t weekend moeten inpassen. Gelukkig maar dat het hebben van iets wat op een sociaal leven lijkt met een deel ervan valt te combineren. En dan vooral bord- en kaartspelletjes.

Sommige spellen kosten echter uren om te spelen. Niet dat dit per definitie vervelend hoeft te zijn uiteraard, maar toch is het ook wel eens lekker om even snel een spel te kunnen spelen zonder een overvloed aan regels, uitzonderingen op die regels en moeilijke puntentellingen. Zoiets als Sushi Go! dus.

IMG_2273

Het spel is echt oersimpel. Schudt alle kaarten, geef iedere speler 7 tot 10 kaarten (afhankelijk van het aantal spelers) en je kunt beginnen. Zoals de titel van het spel al impliceert draait dit spel om sushi en zoals Wil Wheaton in een aflevering van TableTop al eens stelde, moet je je voorstellen dat je in een sushibar met een lopende band zit. Iedere keer komen er een aantal gerechten langs en jij gaat je menu samenstellen. In dit geval gaat het er echter niet om of het ook daadwerkelijk lekker is maar om de punten die de diverse lekkernijen waard zijn.

Er zijn op zich niet heel veel verschillende soorten kaarten, maar de puntentelling is voor iedere kaart weer anders. Dumplings zijn bijvoorbeeld maar 1 punt waard als je er eentje hebt. Als je er echter vijf hebt, dan zijn ze bij elkaar 15 punten waard. Pudding is in eerste instantie zelfs niets waard, maar als je aan het van het spel de meeste puddingen in je bezit hebt — je speelt totaal drie ronden — krijg je 6 punten. Nu klinkt 6 punten niet echt als een hoeveelheid waardoor je met zekerheid een potje Sushi Go! op je conto schrijft, maar diegene die de minste puddingen heeft aan het eind van de rit krijgt juist 6 punten in mindering. Uiteraard ga ik niet alle kaarten noemen nu; liever klets ik even wat over het hele lopende band idee van het spel.

IMG_2274

Je scoort namelijk niet zozeer met de kaarten die je kreeg uitgedeeld aan het begin, maar ook met de kaarten die je tegenstanders in hun handen gedrukt kregen. Iedere ronde bestaat uit een aantal beurten en per beurt hou je namelijk maar één kaart van je huidige hand. Vervolgens toont iedereen welke kaart zij denken dat de sleutel tot succes is en daarna geeft iedere speler de kaarten door aan de speler links van hen. Vervolgens gebeurt exact hetzelfde en gaat men net zo lang door tot er geen kaarten meer doorgeschoven konden worden. Dan tel je alle punten die gescoord zijn en begin je met een nieuwe ronde.

Dit lopende-band-idee geeft het spel een leuke draai mee. Niet alleen is er het spelelement dat je niet weet welke kaarten je tegenstander rechts van je doorgeeft, maar je kunt ook lekker je tegenstanders dwarsbomen. Want wat nou als de persoon naast je al twee dumplings op tafel heeft liggen en de hand die je doorgeschoven hebt gekregen er ook eentje heeft? Hoewel de dumpling voor jou maar 1 punt waard is — even aannemende dat je er geen eentje voor je neus hebt liggen — voor je tegenstander is die dumpling 3 punten waard. Wellicht heb je liever niet dat je opponent deze in handen krijgt, maar je loopt uiteraard altijd de kans zelf punten mis te lopen. Want wat nou als je een tweede Sashimi kunt pakken terwijl je weet dat er nog een derde rondzweeft (wat jou 10 punten oplevert als je er drie hebt)?

Keuzes, keuzes, keuzes en dat maakt Sushi Go juist zo’n leuk spel. Bovendien neemt alles maar weinig plek in beslag en zoals ik al zei kost het ook amper tijd. Ideaal voor een verloren kwartiertje of om even wat tijd te doden op een conventie. Wat mij betreft een aanrader.

Tags: