Een anime over een kleuterschool, dat kan nooit wat zijn toch? Een eerste kennismaking met Hanamaru Youchien.
Tsuchida is op de eerste dag van zijn nieuwe baan als kleuterjuf een beetje te laat. Racend op zijn fietsje treft hij onderweg echter een klein meisje wat in haar eentje op straat staat. Hij spreekt haar aan maar haar moeder blijkt eventjes weg te zijn en zo weer terug te keren. Volgens het kleine meisje, Anzu, probeerde Tsuchida haar te versieren. Afijn, Tsuchida komt aan op zijn nieuwe werk en is meteen onder de indruk van collega Yamamoto. Blabla, tijd voor een introductie van de nieuwe kindjes, waaronder dus Anzu, de verlegen Koume en de vreemde Hiiragi. Tijd voor hilariteit want Tsuchida maakt een beetje een potje van zijn openingstoespraak voor de kids en hun ouders en de opmerking van Anzu dat hij haar probeerde te versieren fronst ook wat wenkbrauwen natuurlijk. Gelukkig loopt het allemaal goed af, Anzu’s moeder blijkt bovendien een oud schoolgenote te zijn van Tsuchida.
Opmerkelijk amusanter dan ik me in beginsel had voorgesteld. De kids vooral hebben een bepaalde charme maar gedragen zich niet helemaal zoals je van een kleuter zou verwachten, beetje te mondig eigenlijk. Geeft verder niet, het biedt leuke komedie, quirky kleuters zijn grappig. De tekenstijl is overigens wat vlak, vooral de kids komen er redelijk bekaaid vanaf. Het geeft ze wel een wat cute uiterlijk mee, en dat is toch vooral wat de serie eigenlijk is, cute. Ik verwacht geen hoogdravende verhalen in deze serie maar gewoon een slice-of-life variant met avonturen van kleuters en wellicht een liefdesverhaaltje met Tsuchida en Yamamoto. Maar ik kijk deze serie niet verder, niet omdat ik ‘m slecht vind, verre van zelfs, maar ik heb niet zo’n trek in een serie in deze setting. Vreemd genoeg heb ik mindere series nog wel op mijn kijklijst staan (hoewel ik verwacht er nog wel een paar te droppen) maar deze is een beetje het slachtoffer van de hoeveelheid tijd die ik beschikbaar heb per week.





