Een Japanse klassieke roman (geneuzel) als anime: Genji Monogatari Sennenki.
Genji is een zoon van de regerend keizer en een grote viezerik. Als tiener raakte hij verliefd op een lieftallige jongedame maar mevrouw was op weg om de bruid te worden van zijn vader. Genji’s grootste liefde is derhalve niet echt binnen handbereik voor hem dus steekt hij zijn mannelijke geslachtsdeel in zowat alles wat los en vastzit (en vrouwelijk is) met als bizar ‘hoogtepunt’ het opnemen in zijn huishouden van een klein meisje wat erg op de vrouw van zijn vader lijkt. Nu is het bed delen met Genji niet echt bevorderlijk voor de gezondheid overigens gezien de hoeveelheid dodelijke ongevallen van de dames in kwestie en bevorderlijk voor de geestelijke gezondheid is het al helemaal niet gezien Genji nogal wat verschillende dames pleziert. Maar ondanks alles is Genji natuurlijk gewoon een toffe peer die er bovendien toch nog in slaagt het bed te delen met de vrouw van zijn vader (wat zou Freud hierover zeggen?). Probleempje: ze raakt zwanger. Van wie?
Ondanks dat het originele werk blijkbaar bekend staat om het psychologische kant van het verhaal is deze elfdelige anime eigenlijk best oppervlakkig. Oké, Genji heeft het blijkbaar moeilijk met het feit dat de dame die hij wil schaken aan zijn vader beloofd heeft maar voor de rest komt Genji eigenlijk gewoon over als een vrouwenverslindende casanova die weinig nodig heeft om van partner te wisselen. Amusant is overigens wel dat de voice-over van het verhaal die er af en toe is één van de dames in kwestie is maar op één of andere manier lijkt het haar maar weinig uit te maken met wie Genji ligt te diverteren. Erg uitnodigend om het boek te gaan lezen is deze anime eigenlijk niet bepaald maar op zich biedt het wel een kijkje in een lang vervlogen tijd en de escapades van een zoon van een keizer aan het hof (ondanks dat hij officieel geen titel heeft). De animatie is wel mooi trouwens en erg passend bij de tijdsgeest van het verhaal. Het viel me wel op dat het erg vaak regende in de serie, wellicht om te benadrukken dat het allemaal niet zo heel erg vrolijk was wat je te zien kreeg. Ik kan de serie niet echt een aanrader noemen maar toch heb ik me er ergens prima mee vermaakt.





