Planetes

Één van de minst aantrekkelijke anime op papier is de serie Planetes, een zesentwintig delen tellende serie over een afdeling van een bedrijf op een ruimtestation wat gespecialiseerd is in het opruimen van ruimteafval. Een groep ruimtevuilnismannen klinkt niet echt boeiend. Gelukkig is de praktijk compleet anders.

planetes_main_01

Het is het jaar 2075 (om en nabij) en de mensheid staat op het punt het heelal te veroveren, het eerste bemande schip richting Mars (de Von Braun) wordt gebouwd en het exploiteren van de grondstoffen op de maan is zowaar rendabel. Probleem is echter dat de verovering van het heelal nogal consequenties lijkt te hebben voor de ruimtevaart op zichzelf, door de vele satellieten en veelal bouwafval is de ruimte rondom de aarde een chaos geworden. Het duurt dan ook niet lang voordat er slachtoffers vallen door botsingen tussen afval en ruimtevaartuigen. Een gat in de markt en diverse bedrijven bieden opruimdiensten aan. De serie Planetes volgt de “debris-section” van de Technora Corporation met als bijnaam de “half-section”, dit omdat er eigenlijk twee keer zoveel mensen zouden moeten werken, maar qua budget is dat niet mogelijk.

Het team bestaat uit een divers gezelschap, zo is er de heerlijk naïeve Tanabe die denkt dat liefde overal het antwoord op is en maken we kennis met Hachimaki, een dromer die ooit een eigen ruimteschip wil bezitten. Uiteraard zijn er de diverse stereotypes zoals Arvind Lavie, een luidruchtige man en behoorlijk (prettig) gestoord. Ook aanwezig is het stille type met wilde haren, Edelgard Rivera en natuurlijk een dame met een volle boezem, Fee Carmichael. Bij Fee speelt bovendien de running gag dat ze wil roken maar dit eigenlijk nergens kan een rolletje. In een duidelijk bureaucratische omgeving vol regelgevingen probeert het team haar best te doen de toegewezen klusjes op te lossen, gehinderd door ondermeer falende techniek (een oud schip wat nodig aan vervanging toe is), illegaal lossende bedrijven en concurrenten.

De serie biedt behoorlijk inzicht in de achtergronden van alles en nog wat, niet alleen worden de hoofdpersonages redelijk uitgediept, de maatschappelijk gevolgen van de ontwikkeling van de ruimtevaart worden zeker niet onderbelicht. Zo zien we de (realistische) situatie dat eigenlijk alleen de rijke landen profiteren van de ontwikkelingen en de arme landen alleen maar armer worden. Deze sociale ongelijkheid leidt tot verzet en in de serie zijn er dan ook groeperingen die een halt willen roepen aan de ontwikkelingen, de aarde is nog helemaal niet klaar met zichzelf en heeft nog niets te zoeken in de ruimte, vinden ze. Dit zetten ze kracht bij met aanslagen op diversen doelen en pogingen tot het vernietigen van de in aanbouw zijnde Von Braun, waar Hachimaki op een gegeven moment besluit een plekje op te willen.
De mogelijke gevolgen van ruimtevaart, overigens geluidloos, komen ook grotendeels aan bod, aan kanker lijdende veteranen, stralingsziekte en mensen die nimmer de aarde kunnen bezoeken doordat ze op de maan geboren zijn.

Ik kan nog uren doorgaan met vertellen wat er allemaal gebeurt, wie allemaal wat doet, maar laat ik het gewoon eenvoudig samenvatten in een mening. Planetes is voor mij één van de beste anime die ik heb gezien, het heeft diepte in de verhalen, het is geen overdreven sciencefiction, de personages zijn ook werkelijk personages, er is liefde, drama, verdriet, blijdschap, dood, leven en nog veel meer. Gewoon een heerlijke serie.