Trigun

Eindelijk weer eens een entry uit de SFX top 25 gekeken: Trigun.

Twee medewerksters van een verzekeringsmaatschappij zijn op zoek naar de mysterieuze Vash: the Stampede, een man die volgens de verhalen behoorlijk destructief is en bovendien staat er een aardig sommetje te wachten voor de lucky shit die hem weet over te dragen aan de autoriteiten. De waarheid is echter veel anders, de sullig ogende Vash is een pacifist in hart en nieren die alleen bij uiterste nood zijn pistool trekt en dan ook zeker geen slachtoffers wil maken. De vernietigingen die hij achterlaat zijn veelal dan ook niet zijn schuld maar meer van de lui die jacht op hem maken en de toevallige geweldsuitbarstingen die ontstaan wanneer Vash ergens rondhangt (hij trekt het aan als een magneet bijna). Maar het verleden van Vash herbergt een geheim, een groot geheim, en dat verleden dreigt hem te achterhalen.

Na een aardig begin met veelal losse gebeurtenissen die enkele dienen om de serie toegankelijk te laten beginnen wordt je bijna vanzelf meegesleept in de wereld van Vash the Stampede. Ondanks een redelijke dosis (flauwe) humor en absurd gevormde mensen af en toe merk je al snel dat Vash veel meer is dan hij wil laten blijken en wanneer middels flashbacks wordt getoond wat de oorsprong is van de meeste ellende vallen veel puzzelstukjes op hun plaats. De rit naar het eind toe is dan ook een heerlijk verhaal. Zelfs de twee dames van de verzekeringsmaatschappij die in eerste instantie een beetje ergernis weten op te wekken hebben hun plaats in het verhaal en onder het gehele verhaal van Trigun ligt een laag die je in eerste instantie niet zo snel opmerkt over de moraliteit van het om zeep helpen van een levend wezen. De SF setting van het verhaal is wellicht niet zo gek origineel (soort postapocalyptische woestijn met technologie waarvan de kennis schaars is) maar Trigun is het verhaal van Vash en zijn verleden. Meer hierover zeggen zou spoilen zijn voor de mensen die de serie nog niet hebben gekeken. De animatie is redelijk, gezien de leeftijd van de serie (uit 1998) hoef je sowieso niet de scherpe animatie van tegenwoordig te verwachten natuurlijk maar het is allemaal adequaat, een Madhouse productie. Wat mij betreft verdient de serie zijn plek in de SFX top 25 zeer zeker, van begin tot eind wist de serie me te bekoren op de uiteraard de haast standaard recap-aflevering na.