The Melancholy of Haruhi Suzumiya 2 (of 2009 versie, hoe je het maar wil noemen) was feitelijk een herhaling van de eerste veertien aflevering in chronologische volgorde met tussendoor een veertiental nieuwe afleveringen. Hoewel net als bij de eerste series het Internet vol stond met berichten over Haruhi waren ze dit keer een stuk minder positief. Wat ik vond van de eerste veertien afleveringen en waar de serie globaal over gaat kun je hier lezen, ik zal me hier enkel concentreren op de veertien nieuwe afleveringen.

Er is één standalone aflevering en twee korte arcs van respectievelijk acht en vijf afleveringen. In standalone aflevering zien we de reden waarom Haruhi precies op de school terecht is gekomen waar ze nu op zit. In de eerste arc (van acht afleveringen) organiseert Haruhi wat zomeractiviteiten voor de leden van haar clubje maar dankzij een onvoldaan gevoel aan het einde van de rit komt september nooit en wordt de tijd gereset naar het begin van de zomeractiviteiten. En dat zo’n 15.000 keer, waarvan we gelukkig maar een fractie zien, verdeeld over acht afleveringen dus. De tweede arc toont hoe de film uit de eerst uitgezonden aflevering (aflevering 00 dus) tot stand is gekomen.

De meeste kritiek die volgde op dit tweede seizoen was toch wel op de Endless Eight arc, waarbij feitelijk acht keer dezelfde aflevering wordt getoond, gelukkig wel met variaties in wat er wordt getoond, dialogen en zelfs kledingkeuze. Na een keer of vier weet je het echter echt wel en snak je naar het einde van dit verhaal, kun je nagaan wat Yuki heeft moeten meemaken (die maakte het allemaal bewust mee namelijk). Gelukkig zijn er dus die subtiele verschillen die het geheel nog wat draaglijk maken. De rest van de serie vond ik weer veelal genieten gelukkig, vooral het maken van Haruhi’s film was een plezier om te kijken. Sterker nog, het laat kanten van vooral Kyon zien die we eigenlijk nog niet kenden en zijn sarcastische voice-over uit aflevering 00 is absoluut ook niet vergezocht. Het geheel zit weer vol banter ook, Haruhi is wat dat betreft meedogenloos en Kyon is de enige die ook maar een beetje tegengas lijkt te geven. De animatie was ook weer prima voor elkaar en wat dat betreft was seizoen 2 dan ook absoluut niet slecht, alleen Endless Eight was een beetje een domper, al vond ik het op zich niet zo storend als een groot deel van het fandom.

Mijn beoordeling:

Wat vond jij van The Melancholy of Haruhi Suzumiya 2?
(3 votes, average: 4.00 out of 5)
 Loading ...