Tijd voor een serie die ongetwijfeld massa’s fans gaat krijgen, Kobato.. Een werkje van CLAMP, een redelijk populair groepje vrouwelijke mangaka. Cuteness overdose!

Samen met mentor Ioryogi (evil puppet) arriveert Kobato Hanato op aarde. Haar doel is het verzamelen van ‘lijdende’ harten in een handig flesje. Maar voordat ze dit mag doen moet ze eerst een test doorstaan. Als ze een dag als een normaal mens kan rondbanjeren zal ze de test halen. Het eerste deel is zich als een normaal mens vermaken in een parkje, wat Kobato doet door als een zwerver op een bankje te gaan liggen onder een krantje. Niet goed dus, niet veel later voert ze een zooitje kraaien door een vuilniszak te openen, wordt ze bijna aangepakt door een tweetal onverlaten (maar gered door Kiyokazyu Fujimoto), helpt ze op een festival (doordat Kiyokazyu tijdens zijn werk een telefoontje krijgt en zijn werk moet verlagen (wat Kobato niet weet)) alwaar ze een Hot Pot om zeep helpt dat toevallig erg goed blijkt te smaken en als laatste zingt ze een huilende baby in slaap (want zingen kan ze erg goed). Volgens Ioryogi niet genoeg om de test te halen maar wanneer de oma van de baby langs komt om haar te bedanken voor haar zang krijgt ze toch het flesje uiteindelijk.

Hoewel ik bij deze premisse niet echt stond te springen om dit te gaan kijken vond ik deze eerste aflevering op zich prima te pruimen. Madhouse doet weer eens goed werk met de animatie en dat helpt wel aangezien deze eerste aflevering dat qua verhaal niet zo heel strak in elkaar zit. Neem nu de manier waarop we er achter komen wat Kobato hier op aarde komt doen (what is she anyway?), blijkbaar is dat op een natuurlijke wijze naar voren laten komen te moeilijk of wat dan ook voor de producers en/of kijkers en moet dat via een (korte) dialoog met Ioryogi. Geeft op zich niets maar het komt zo gekunsteld over. Verder is Kobato. redelijk amusant, vooral Kobato’s onwetendheid is een leuke factor wat tot vele komische momenten kan zorgen al zie ik daar wel een beetje een drempel in, dat soort dingen moet je niet uitpersen. Ik kijk in ieder geval nog even verder, het was vermakelijk genoeg.