Nyan Koi! was één van de anime van dit nieuwe herfstseizoen waar ik op zich best naar uit keek.  Terecht ook, tenminste, de eerste aflevering was veelbelovend.

Junpei Kosaka droomt over een klasgenootje waar hij een oogje op heeft maar dankzij de dikkige familiekat die hem een bezoekje brengt wordt hij plots niesend wakker. Junpei is een beetje allergisch voor katten namelijk. Dat niet alleen, hij kan horen wat ze zeggen, tot zijn eigen verbazing. Meneer was namelijk zo slim om een blikje in een prullenbak te willen schoppen en te missen. Niet dat dat meteen leidt tot het kunnen begrijpen van katten natuurlijk maar het blikje eindigde in een shrine alwaar het hoofd van een deity (een kat natuurlijk) van zijn romp afviel. Als dank daarvoor mag Junpei dus katten aanhoren en een verhaal aanhoren van een priester die enthousiast aan het vertellen is over het hoe en wat van de deity. Twee katten vertellen het hem echter wat bondiger en Junpei blijkt zijn fout goed te moeten maken door de wensen van een honderdtal katten te vervullen. Wanneer hij dat niet doet zal hij zelf in een kat veranderen (en mogelijk doodgaan, gezien zijn allergie). Wens één is die van een tweetal katjes die geterroriseerd worden en graag rust willen. Tot Junpei’s grote verbazing is de ‘dader’ zijn klasgenootje, een meisje wat gek is op katten maar niet helemaal doorheeft dat katten alleen aandacht willen als ze er om vragen en ze dus bruut oppakt waarbij spartelen volgens haar een teken van blijdschap is. Dat krijg je als je honden hebt (en er naar ruikt).

De potentie om een shitanime te zijn geweest was duidelijk aanwezig maar op één of andere manier weet deze anime het precies goed te doen. Quirky humor, eigenwijze katten, een potentiële liefde maar natuurlijk vooral de ironie van Junpei’s ‘vloek’. De animatie voldoet prima ook al zien de katten er (begrijpelijk) niet echt uit als katten maar hebben een wat ‘menselijkere’ vorm qua gezicht. Ik kan hier lekker kort over zijn: ik blijf zeker kijken.