Shangri-La

Net als bij het eerder besproken Asura Cryin’ heb ik bij Shangri-La er achteraf spijt van dat ik deze niet heb laten vallen voor of na de zevende aflevering. Aan de animatie lag het in ieder geval niet, die was prima in orde, maar aan wat wel?

Kuniko is een jongedame die op een dag eindelijk vrij gelaten wordt uit een gevangenis (waar ze blijkbaar erg populair was/is). Ze keert terug naar haar woonplaats, gelegen in ‘de schaduw’ van een immens bouwwerk wat bekend staat als Atlas. In een wereld waar landen failliet kunnen gaan door het uitstoten van co2 (hoe actueel) begint Kuniko een strijd, een strijd tegen oneerlijkheid. Maar die strijd gaat zeker niet zonder slag of stoot (bad pun alert), er blijkt veel meer te stoten en Kuniko lijkt het spil in de toekomst van Atlas en mogelijk de hele wereld.

Een verhaal vol pretenties die in mijn ogen behoorlijk de weg kwijt raakt, niet eens pas op het eind maar eigenlijk al vanaf het begin. Wanneer een op hol geslagen applicatie (ongetwijfeld geschreven door Microsoft) dreigt de wereld te vernietigen middels een wereldwijde atoomaanval was ik daar eigenlijk gewoon voorstander van. De personages konden me a) niet boeien of b) irriteerden me. Of beiden. Zoals Kuniko. Het is natuurlijk al problematisch als je het hoofdpersonage niet kan uitstaan maar het verhaal zou dat eventueel kunnen verbloemen. Helaas. Het plot lijkt als los zand aan elkaar te hangen en hoewel ongeloofwaardigheid niet meteen een factor is vond ik dat in deze serie een veel te grote factor. Dieptepunt wat dat betreft was een ontsnapping uit een gevangenis op een manier waarop MacGyver zelfs nog trots zou zijn (fermenterende dingen, luchtballon gemaakt van oude lappen). Echt zonde eigenlijk, de setting kon genoeg mee gebeuren en de animatie (vooral in de laatste paar afleveringen) was eigenlijk fantastisch. Ik kijk echt liever drie keer de Endless Eight arc van the Melancholy of Haruhi Suzumiya dan ik dit nog een keer zou moeten kijken.

Met het onvermijdelijke risico dat ik fans van de serie die op zoek zijn naar een positieve bespreking tegen het zere been aan schop (alsof dat nog niet gebeurt is) als laatste enkel nog wat sterretjes: