Het derde kwartaal loopt langzaam ten einde en dat is het eindsignaal voor een groot aantal animeseries wat ik keek. Zo ook Aoi Hana, een elfdelige serie die ik liefkozend Lesbian Snorefest noemde.
Fumi en Akira zijn twee jeugdvriendinnetjes die door omstandigheden een aantal jaren van elkaar gescheiden waren. Wanneer Fumi weer in haar oude stadje komt wonen kunnen de twee hun banden weer aantrekken. Een verhaal over liefde en vriendschap.
Ik noemde de serie dus Lesbian Snorefest en eigenlijk was dat het ook. Een centraal thema in deze serie is ‘who was your first love?’ en Fumi doet daar even over om te herinneren wie dat ook alweer was (je kunt vast wel raden wie). Niet dat de twee opeens een spetterende relatie krijgen in deze anime want Fumi openbaart haar liefde nimmer aan Akira, de twee zijn gewoon heel goede vrienden en de geaardheid van Fumi is geen enkel probleem voor Akira. Er gebeurt eigenlijk bizar weinig in dit verhaal en moet het vooral hebben van de sfeer. Gelukkig maar dat die sfeer wel goed zit, zachte kleuren, mooie dromerige achtergronden, rustige muziek, het complete plaatje is zeker niet verkeerd. De tegenstelling tot Michiko to Hatchin (wat op dezelfde zender en hetzelfde tijdstip werd uitgezonden) kon bijna niet groter zijn. Aoi Hana zou ik niet zo snel een aanrader noemen maar ik heb er stiekem toch wel van genoten.
(1 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading ...
(4.86 out of 5)
Ik vond Aoi Hana een vermakelijke serie. Het heeft een mooie sfeer en mooie beelden, voor mij riep de serie ook wat herinneringen aan liefdes van vroeger op.
Helaas waren de karakters een beetje aan de oppervlakkige kant. Dat er niet veel gebeurde stoorde me niet zo, ik zit niet te wachten op veel hysterie en vergezochte plot-twists in een zoete Yuri serie.