Now and Then, Here and There

Tijdens mijn zomervakantie waarin ik werkelijk niets heb uitgevreten heb ik mijn dvd-set van Now and Then, Here and There maar eens uit het plastic gehaald. Daarna paar uur uitrusten, dvd-speler aangezet, paar uur uitrusten, dvd erin gedaan en op play gedrukt (na wat taalinstellingen te hebben aangepast gevolgd door een paar uur rust).

Tiener Shu beklimt in een baldadige opwelling een bouwvallige fabrieksschoorsteen en ziet tot zijn verbazing op één van de andere schoorstenen een meisje met bijzonder vreemde ogen (en dito haarkleur) zitten. Hij probeert met haar te communiceren maar ze lijkt niet echt veel zin te hebben om te reageren. Plots wordt ze belaagd door vreemdsoortige machines en Shu springt haar te hulp. Niet wetende wat er allemaal gebeurt wordt hij via een vreemd soort portaal meegesleurd naar een planeet die ergens op de aarde lijkt maar veelal een dorre woestijn is. Het meisje, genaamd Lala-ru, blijkt mogelijk een belangrijke sleutel te zijn in de grootheidswaanzin van de tiran Hamdo, een gestoorde maniak (alsof er een andere soort maniak is) die streeft naar werelddominantie (hoe origineel). Shu probeert haar met al zijn kunnen te helpen haar te helpen maar hij lijkt compleet machteloos.

Kindsoldaten, verkrachting, water en eten op rantsoen, dood en verderf, genocide, Now and Then, Here and There mag dan voor 80% uit kinderen bestaan, een kinderserie is het absoluut niet. Eerlijk gezegd zag ik de hardheid niet helemaal aankomen en was dan ook positief verrast. Met regelmaat is een op papier harde setting het toneel voor een veel softere aanpak maar dat kun je bij deze serie wel vergeten. Shu’s ‘reis’ is een onvergetelijke, ondanks alles was hij meemaakt (o.a. marteling) blijft hij positief ingesteld. Voor hem gloort er altijd licht aan de horizon, hoe bar de situatie ook is. Wat dat betreft blijft de serie zich aan een thema houden, aangezien hij Lala-ru ontmoette terwijl ze aan het genieten was van de zon. De serie is niet bijster bijzonder geanimeerd maar wel sfeervol, het kleurgebruik is precies goed, een grauwe setting is geen toneel voor felle kleuren. Bovendien is de muziek bijzonder bijpassend wat de sfeer alleen maar ten goede komt. Now and There, Here and There kan ik dan ook van harte aanbevelen voor de animeliefhebber die wat anders zoekt dan fluffy series over scholieren, mecha’s en superpowers, dit is hele andere koek.