K-ON!

K-ON! lijkt op papier weinig inhoud te hebben en eigenlijk heeft het dat ook, gelukkig maar dat het wel in ieder geval grappig is. Dertien afleveringen over een groepje meisjes die muziek willen maken maar daar verdacht weinig aan toe komen.

Een groepje meisjes op een middelbare school willen K-ON! voortzetten, een muziek-clubje op hun school. Het is niet zo makkelijk om genoeg leden te vinden maar uiteindelijk zijn er dan toch nog vier. Het zou daarbij wel handig zijn dat iedereen voor de muziek kwam maar in werkelijkheid wordt er meer tijd besteed aan het drinken van thee en het verorberen van lekkere taartjes. Toch weten de dames nog muziek te maken ook, dit niet zonder moeite, aangezien één der leden nog nooit iets met muziek had gedaan.

Een slice-of-life serie die zich meer richt op de vriendschap tussen de leden van het groepje dan op daadwerkelijk het spelen van muziek. Geeft niet, spelende muzikanten is niet erg makkelijk te animeren en dat weten ze op deze manier mooi te voorkomen. Bovendien zijn de leden van het groepje (waar later nog een vijfde lid bijkomt en een ‘supervisor’) eigenlijk best amusante personen. K-ON! is geenszins een hoogvlieger, maar gewoon een lekker tussendoortje. Geen moeilijke dingen, geen drama, geen hoogoplopende emoties, qua sfeer komt het in mijn ogen nog het meest in de buurt van Ichigo Mashimaro. Dat is overigens niet zo erg, aangezien die serie mij uitstekend beviel. K-ON! is verder aardig geanimeerd, maar de achtergrondmuziek in de serie beviel me persoonlijk wat minder. Nimmer storend maar met wat meer fantasie had daar wat meer uit gehaald kunnen worden. Al met al toch best een vermakelijke serie.