Umi Monogatari: Anata ga Itekureta Koto (aka Sea Story) is de eerste nieuwe anime van het derde kwartaal. Op zich had ik redelijke verwachtingen bij deze serie, maakte de eerste aflevering dat ook waar?

Twee meisjes leven in de zee en vinden een door een ‘Sky-dweller’ (een landbewoner) weggegooide ring. Één van de twee is zo onder de indruk van het glimmende ding dat ze besluit deze terug te geven aan de eigenares. Ze gaan aan land met behulp van een armband die hen blijkbaar in staat stelt zuurstof te ademen. Ze ontmoeten de eigenares van de ring die de ring blijkbaar had weggegooid nadat haar vriendje had uitgemaakt. Wanneer ze de ring terugkrijgt gooit ze het ding weer weg waarna de twee weer op zoek gaan. Ze kunnen de ring in eerste instantie niet vinden maar wanneer het inmiddels donker is geworden vindt de jongste de ring weer. Het ding blijkt echter op een lastig plekje te liggen, in een shrine ergens in een gleuf van iets wat op graf lijkt. Ze probeert de ring te pakken maar maakt ‘per ongeluk’ het graf los waarna een duister iets ontsnapt.

De eerste 90% van de aflevering vond ik niet heel erg bijzonder, de twee meisjes lopen in bikini te zoeken naar de ring en daarvoor moet je uiteraard bukken en je kunt zelf wel raden waar dat dan heen gaat (fanservice dus). Bovendien zat er een aardige hoeveelheid humor in waar ik niet zo heel erg om kon lachen, gecombineerd met chibi-esque vervormingen waar ik ook niet zo’n groot fan van ben. Het was niet bijzonder vervelend allemaal maar er zat weinig in wat me kon bekoren. De laatste 10% ging het echter de goede kant op, wat ontsnapt er uit dat gesealde graf? Waarom wordt het spontaan slecht weer (terwijl het zo’n mooie dag was)? En heeft het betrekking op een zinnetje uit het begin van de aflevering waarin een mede-zeebewoner van de twee haar vrees uitspreekt? Die laatste paar vragen maken me nieuwsgierig naar de volgende afleveringen dus ik blijf nog even kijken, ook mede gezien de niet onaardige animatie van het geheel.

Update 06-07-2009: Inmiddels heb ik de tweede aflevering ook gekeken en toch maar besloten niet verder te kijken. Het was niet zozeer slecht maar de duistere afsluiter van de eerste aflevering wordt bijna meteen om zeep geholpen wanneer een pratende schildpad (met snor en hoedje) ten tonele verschijnt en een gevecht met een duister wezen wel erg lieflijk wordt opgelost. Deze serie is niet slecht maar ook niet mijn ding.