Met elf afleveringen was Higashi no Eden (Eden of the East) een redelijke korte anime waarbij ik me al snel begon af te vragen of ze het verhaal wel in die tijd konden afronden. Het antwoord alvast: nee, niet echt. Geeft niet, november dit jaar volgen er nog twee films.

Saki is op vakantie in de V.S. en ontmoet daar pal voor het Witte Huis een naakte landgenoot. Na wat heibel met politie weet ze hem te traceren. De man in kwestie blijkt zijn geheugen te hebben gewist, een geheimzinnige telefoon op zak (figuurlijk dan hè) te hebben en bovendien de beschikking te hebben over een karrevracht vol geld. Wanneer de twee terugkeren naar Japan begint langzamerhand duidelijk te worden wie en wat deze Akira Takizawa is. Als deelnemer in een spel om een hernieuwd Japan op te bouwen is hij te linken aan een raketaanval op Japan drie maanden daarvoor, maar wat is precies zijn rol hierin en waarom heeft hij zijn geheugen laten wissen?

Een anime die een poging doet een aantal zaken te combineren en daarin niet echt weet te slagen. Het gehele gedoe om de Selecao (de deelnemers van het spel) en hun zoektocht naar een manier om Japan te doen herboren worden is geheimzinnig en interessant terwijl de eigenlijk nogal slecht behandelde romance tussen Saki en Akira daar weer tegenover staat. Bovendien is deze serie meer tell dan show, iets wat soms nogal vermoeiend kan worden als het een groepje personages betreft die eigenlijk niet echt worden uitgediept en bijna alleen dienst doen als klankbord. Niet dat dat heel erg is trouwens, met een concept als deze werkt “show, don’t tell” nou eenmaal matig, maar wat minder gebabbel was welkom geweest. Het is natuurlijk wel amusant dat een zoekmachine (met de naam Higashi no Eden) uiteindelijk de oplossing lijkt te bieden voor een hernieuwde raketaanval. Production I.G. heeft in ieder geval weer goed haar best gedaan met de animatie, het ziet er allemaal puik uit al ben ik op zich niet heel erg gecharmeerd van de character designs, maar dat is geen struikelblok. Het meest onbevredigende aan de serie is toch wel het halve verhaal, iets waar we over een paar maanden pas achter zullen komen of het fatsoenlijk kan worden afgerond. Ik ga zeker kijken overigens want ondanks mijn wat lichte kritieken wist de serie me uiteindelijk toch wel te vermaken.