Sommige series proberen met geweldige animatie het niet zo heel erg boeiende verhaal te maskeren, zo ook RideBack, waarin Madhouse weer een strak staaltje animatie weet af te leveren.
Ogata Rin is een veelbelovende balletdanseres die tijdens een uitvoering een zware blessure oploopt. Ze weet niet helemaal wat ze nu precies wil en komt in aanraking met een zogenaamde RideBack club. Deze club besteedt haar aandacht aan RideBacks, kleine motoren met wat eigenaardige functies (een klein soort mecha’s bijna). Ze beleeft erg veel plezier aan het rondtoeren op Fuego, een rode RideBack, maar door wat toevalligheden lijkt ze het spil te worden van een politiek spelletje.
RideBack excelleert, zoals ik al zei, op het gebied van animatie, qua verhaal kan er wel wat verbeterd worden. De serie is behoorlijk vermakelijk op de momenten dat Rin rondrijdt op Fuego maar zodra de politieke kant van het verhaal om de hoek komt kijken vervalt de serie in een middelmatig geheel. Sowieso is het hele verhaal al behoorlijk ongeloofwaardig, ten eerste een groepering die de macht in handen lijkt te hebben over de gehele wereld en ten tweede een veel te kleine rebellengroepering die het die voornoemde machtshebbers het leven veel te makkelijk zuur weet te maken. Wat overblijft is een redelijk vermakelijke serie met helaas wat zwakke punten. De characterdesigns moest ik even aan wennen maar weten gaandeweg genoeg te charmeren in ieder geval. Een leuk tussendoortje.








(4.86 out of 5)