Sommige titels hebben zo op het eerste oog niets te bieden wat ik zou willen zien, zoals Maria Holic. Twaalf afleveringen later ben ik echter gewoon voorstander van een tweede seizoen.

Kanoko is een lesbisch meisje wat instroomt op een school met alleen meisjes, een ideale situatie zou je zeggen. Ware het niet dat haar geheim (haar geaardheid dus) al snel wordt doorzien door Mariya, een als meisje door het leven gaande jongen. Kanoko kent echter zijn geheim ook dus er ontstaat een soort van patstelling. Kunnen beiden hun geheim bewaren?

Een serie met een bizar hoog tempo en een overdosis aan visuele trucjes wat ervoor zorgt dat je echt constant je aandacht er bij moet houden. Er zit weinig verhaal in op zich, het zijn veelal losstaande afleveringen met terugkerende thema’s die, ondanks de titel van de serie, meer betrekking hebben op Kanoko dan op Mariya. Ergens wel jammer maar Kanoko’s bloedneuzen leveren genoeg comedymateriaal op, vooral de aflevering waarin de dames gaan zwemmen kent een hoog gehalte aan rondspetterend bloed, al dan niet gedroomd. Anyway, Maria Holic is een absurde comedy die een veelvoud aan animatietrucjes gebruikt om bepaalde zaken te accentueren en dat werkt wonderwel goed, al is het soms allemaal net iets te druk. De OP (en de ED eigenlijk ook) zijn heerlijke stukken animatie en muziek die ik voor de verandering eens niet doorspoelde, iets wat ik normaliter snel doe. Een aanrader wat mij betreft, al kan ik me voorstellen dat zoveel gekkigheid een grote drempel kan zijn voor velen.